Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

"Max & Mary": όταν το μυαλό χαμογελά...

Οι μέρες των χριστουγεννιάτικων διακοπών μου παρείχαν την εξαιρετική ευκαιρία να παρακολουθήσω μια ταινία κινουμένων σχεδίων, με πρωταγωνιστές φτιαγμένους από πηλό!
 Όντας επηρεασμένη από τη θεματολογία της ταινίας αλλά και από διάφορες κριτικές συναδέλφων, οι οποίοι μου την συνέστησαν ανεπιφύλακτα (αφού εναπόκειται στο τομέα της ειδικότητας μου ειδική αγωγή, σύνδρομο Asperger κ.α), αποφάσισα  να τη δω, έχοντας την προσδοκία ότι θα παρακολουθήσω μια παιδική ταινία, η οποία θα διαπραγματευόταν στοιχεία από την καθημερινότητα των ατόμων, που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού. 
Και όμως.... το "Max & Mary" ήταν κάτι πολύ παραπάνω από τις αρχικές μου προσδοκίες....

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Τετράποδος θεραπευτής



Τα συστατικά του καλού θεραπευτή δεν είναι τα πτυχία, η κατάρτιση και οι τυπικές γνώσεις!!! Είναι η αγάπη, η υπομονή και το πείσμα!!!!!

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

"Καλό Παιχνίδι, James!"

Σπουδαία ιστορία διαβάσαμε μετά από επισήμανση αγαπημένης φίλης! Η ιστορία αφορούσε ένα παιχνίδι της εταιρείας Lego και ένα αξιαγάπητο αγοράκι 10 χρονών με σύνδρομο Asperger! Ομολογώ οτι  μου θύμησε αγαπημένους μου μαθητές με το συγκεκριμένο σύνδρομο και πόσο όταν τους αρέσει κάτι, επιθυμούν πάση θυσία να το έχουν...


Ο μικρός James από 4 χρονών μάζευε χρήματα για συνεχόμενα δύο χρόνια, με σκοπό να αγοράσει ένα σετ παιχνιδιού της εν λόγω εταιρείας. Όταν κατόρθωσε να συγκεντρώσει εκατό δολάρια "η μητέρα του ανακάλυψε ότι το συγκεκριμένο σετ σταμάτησε να κυκλοφορεί και ότι υπάρχει μόνο στο eBay σε υπερδιπλάσια τιμή." Έτσι ο James αποφάσισε να αγοράσει άλλο παιχνίδι, σε μια προσπάθεια να ξεχάσει το τρενάκι που είχε λατρέψει. Βέβαια, δεν θα μπορούσε να το είχε ξεχάσει...μετά από κάποιο καιρό έγραψε ένα γράμμα στην εταιρεία ζητώντας τους να τον βοηθήσουν, ώστε να αποκτήσει το αγαπημένο του παιχνίδι. "Στο γράμμα του ανέφερε ότι τα λέγκο το έχουν βοηθήσει στην κοινωνική του συμπεριφορά καθώς έχει σύνδρομο Άσπεργκερ. Το πρώτο γράμμα που έφτασε από την εταιρία ήταν ευγενικό μεν, αλλά... με λύπη ανακοίνωνε ότι δε μπορούσε να γίνει κάτι. Όμως, μετά από 14 μέρες, στο σπίτι του αγοριού έφτασε ένα πακέτο με ένα δεύτερο γράμμα: κάποιος από την εταιρία έψαξε και βρήκε το σετ που ήθελε ο James και το έστειλε, γράφοντας μεταξύ άλλων:   
"Ελπίζουμε ότι θα συνεχίσεις να αγαπάς και να δημιουργείς με τα λέγκο. Οι οπαδοί σαν κι εσένα είναι που μας κάνουν τυχερούς. Ποιος ξέρει, ίσως μια μέρα δουλεύεις στην εταιρία Lego! Σίγουρα έχεις το απαιτούμενο πάθος για τα τουβλάκια μας! Καλό παιχνίδι, James!" 
Ο μικρός έγινε απίστευτα χαρούμενος όταν απέκτησε το παιχνίδι που τόσο είχε αγαπήσει...Ως επίλογο σε αυτή την όμορφη ιστορία θα αναφέρουμε ότι ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα ευαισθητοποιημένοι άνθρωποι, σαν τον υπάλληλο της εταιρείας παιχνιδιών. 
(Πηγή: www.lifo.gr)

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

«Με Ειδική Ματιά»


ΤΙ ΜΑΘΑΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Έχουμε καθίσει πολλά χρόνια σε θρανία, έχουμε καθίσει και σε έδρες, έχουμε καθίσει δίπλα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες, απέναντί τους και μέχρι πρότινος πιστεύαμε ότι τους έχουμε μάθει πολλά… χρήσιμα και άχρηστα.

Δεν ξέρουμε αν είμαστε καλές μαθήτριες. Κάνουμε λοιπόν μια επανάληψη και ελπίζουμε πως όταν έρθει η ώρα να εξεταστούμε, τα παιδιά να είναι επιεική μαζί μας:

Η υπομονή είναι το κλειδί που ανοίγει κάθε πόρτα!

Όλα τα παιδιά μπορούν να μάθουν.

 Τα παιδιά επιλέγουν τι θα μάθουν… και πότε.

Οι γονείς των παιδιών με ειδικές ανάγκες είναι ΗΡΩΕΣ.

Τα παιδιά πάντα θυμούνται τους ανθρώπους που τα αποδέχτηκαν.

Τίποτα δεν είναι αυτονόητο.

Ο κόσμος είναι σκληρός και άδικος όταν αντιμετωπίζει τα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Όσο πιο νωρίς έρθουν σε επαφή τα παιδιά με ειδικές ανάγκες με τα υπόλοιπα παιδιά, τόσο πιο ισχυροί είναι οι δεσμοί που αναπτύσσονται.

Ο οίκτος είναι ανάρμοστο συναίσθημα.

Το παιχνίδι είναι πηγή χαράς και μάθησης για όλα τα παιδιά.



 «Μαθαίνω» σημαίνει «εξελίσσομαι».

Για να μπορείς να σταθείς δίπλα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες ως εκπαιδευτικός πρέπει να έχεις υπομονή, κατανόηση και χαμόγελο ΠΛΑΤΥ!!!

Τα όνειρα των παιδιών με ειδικές ανάγκες είναι ΠΑΝΤΑ μεγαλύτερα από την αναπηρία τους.

Το επάγγελμα των εκπαιδευτικών είναι το πιο υψηλά αμειβόμενο… γιατί πληρώνεται με χαμόγελα!!!

Το κράτος αδιαφορεί για τα παιδιά με αναπηρία.

Τα ειδικά σχολεία λειτουργούν με μόνες κινητήριες δυνάμεις τη δίψα των παιδιών για μάθηση και το κουράγιο των εκπαιδευτικών.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα εχθρική προς τα ΑμεΑ.

Τα ΑμεΑ αξίζουν τον σεβασμό μας.

 Η νομοθεσία που αφορά τα παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι ελλιπής, ανεδαφική και δεν ανταποκρίνεται στη σύγχρονη σχολική πραγματικότητα .
Ο έρωτας στην καρδιά των παιδιών με ειδικές ανάγκες έχει το δικό του παλάτι…

Η κοινωνία είναι ένα ψηφιδωτό, όσο πιο διαφορετικά μεταξύ αυτά είναι τα πλακάκια τόσο πιο όμορφη η εικόνα.

ΖΗΣΕ ΤΗΝ  ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΕΜΦΑΣΗ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ.


«Με Ειδική Ματιά»


Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Δρ. Δαραής Κων/νος


Δρ.Κων/νος Δαραής
Σχολικός Σύμβουλος Γενικής Αγωγής 4ης Ε.Π Πιερίας,
Ειδικός Ψυχοπαιδαγωγός
Τηλ.: 6948761868, email:kondarais@yahoo.gr


Εκπαίδευση των «Νταουνων» ή εκπαίδευση του……….. με Ντάουν? Εσωγήινοι, εξωγήινοι σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα ύπουλου, καμουφλαρισμένου δια της ένταξης, αποκλεισμού!!!

Η απάντηση στο ερώτημα του τι είδους εκπαίδευση χρειάζονται τα παιδιά με  σύνδρομο Down, χρειάζεται να βασιστεί στις εξής δύο, ερευνητικά τεκμηριωμένες, διαπιστώσεις:
  1.   Ο κάθε μαθητής αυτής της ομάδας είναι διαφορετικός, ως προς το μαθησιακό του δυναμικό και τα συμπεριφορικά του χαρακτηριστικά και
  2.  Ότι όλοι εμπίπτουν στην κατηγορία της Νοητικής Καθυστέρησης (σπάνια κάποιοι προσεγγίζουν τα όρια της τυπικής νοημοσύνης).

Υπάρχουν μαθητές με σύνδρομο Down με βαριά νοητική καθυστέρηση που απαιτούν άλλου είδους ψυχοπαιδαγωγική προσέγγιση από τους μαθητές με σύνδρομο Down με μέτρια ή ήπια νοητική καθυστέρηση.  Συνεπώς δεν μπορεί να ισχύει απόλυτα η αρχή της ταύτισης του κάθε παιδιού με τη «λειτουργική του δυσκολία», η οποία όμως, έστω και δευτερευόντως,  προσδίδει κάποια κοινά μαθησιακά και συμπεριφορικά  χαρακτηριστικά τους μαθητές αυτής της ομάδας.  Αξίζει να σημειωθεί ότι ο βαθμός της Ν.Κ αυξάνει με την ηλικία με  Μ.Ο. για τους εφήβους αυτής της ομάδας το 40, ενώ πολλοί μαθητές παρουσιάζουν το φαινόμενο της «επίπεδης ανάπτυξης», τόσο κατά τη μέση παιδική ηλικία όσο και κατά της προεφηβική-εφηβική περίοδο και κάποιοι το φαινόμενο της «οπισθοδρόμησης». Το φαινόμενο της σταδιακής αύξησης της απόκλισης της νοητικής τους ηλικίας με την αντίστοιχη της χρονολογικής, ιδιαίτερα κατά τις περιόδους των σχολικών διακοπών ή τις περιόδους μη συμμετοχής σε εκπαιδευτικά προγράμματα, καθιστά απαραίτητη την «τελολογική λειτουργία» των ατόμων του περιβάλλοντος τους ως εκπαιδευτικών-εκπαιδευτών αλλά και διαμεσολαβητών, γιατί ειδάλλως ο βαθμός κινητοποίησης των συγκεκριμένων ατόμων, που εν πολλοίς είναι εξωγενής, μειώνεται δραματικά και πολλά από αυτά τα άτομα καταλήγουν σε μια ιδιότυπης μορφής «επίκτητη ιδιωτεία». Τόσο όμως το φαινόμενο της επίπεδης ανάπτυξης, όσο και της διεύρυνσης της απόκλισης μεταξύ της νοητικής με την χρονολογική ηλικία, συναρτώνται άμεσα από την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης και τη συνέχισή της και κατά τη φάση της ενηλικίωσης.

Γνωρίζουμε επίσης ότι οι μαθητές με σύνδρομο Down, εξισωμένοι ως προς τη «νοητική τους ηλικία» με άτομα με τυπική ανάπτυξη, έχουν χαμηλότερη επίδοση στο σχολείο σε συγκεκριμένου τύπου έργα και είναι  απαραίτητη, σε όποιο πλαίσιο και εάν φοιτούν, η ειδική εκπαίδευση και αγωγής τους.

Επιπλέον, αν και δεν μπορεί να υποστηριχτεί κατηγορηματικά ότι οι μαθητές με νοητική καθυστέρηση επί συνδρόμου Down συνιστούν μια ομάδα με απολύτως διαφορετικό γνωστικό, γλωσσικό και μαθησιακό προφίλ σε σχέση με άλλες ομάδες μαθητών με νοητική καθυστέρηση επί άλλων συνδρόμων (Williams, Turner, Prader-Willi κτλ,) είναι βέβαιο ότι ως ομάδα, διακρίνονται από κάποια σταθερά χαρακτηριστικά μαθησιακής λειτουργίας, που επιβάλλουν κατ’ αρχάς την υιοθέτηση συγκεκριμένων ειδικών εκπαιδευτικών προσεγγίσεων και ειδικών  τεχνικών διδασκαλίας.

Η έρευνα τεκμηριώνει ότι ένα ποσοστό 30% αυτών των μαθητών παρουσιάζουν σοβαρές δυσκολίες συμπεριφοράς στο σχολείο και ένα ποσοστό 5% παρουσιάζει διάχυτες διαταραχές αυτιστικού χαρακτήρα. Πολλοί επίσης μαθητές με σύνδρομο Down στερούνται εσωτερικών κινήτρων, μιμούνται συχνά και με τρόπο άκριτο δύσκολες συμπεριφορές συμμαθητών, έχουν σοβαρές δυσκολίες στην βραχύχρονη εργαζόμενη μνήμη, ενώ οι συνεχείς ματαιώσεις που βιώνουν στην πορεία της σχολικής τους ζωής προκαλούν σε πολλούς από αυτούς ψυχογενούς αιτιολογίας προβλήματα και χρειάζονται σταθερή εκπαίδευση και διαμεσολάβηση καθ’ όλη την περίοδο του έτους. Επιπλέον η γενετική αιτία του συνδρόμου έχει ως αποτέλεσμα οι συγκεκριμένοι μαθητές να παρουσιάζουν μια σειρά από ιατρικού χαρακτήρα προβλήματα που δυσχεραίνουν την ομαλή φοίτησή τους στο σχολείο.

Σήμερα διαθέτουμε πολλές γραπτές, αυτοβιογραφικού χαρακτήρα, εμπειρίες νέων ή ενηλίκων με σύνδρομο Down, που καταδεικνύουν την ανάγκη τους να αλληλεπιδρούν με συνομηλίκους τους με «τυπική ανάπτυξη» και να φοιτούν σε κοινά σχολικά πλαίσια με την απαραίτητη όμως υποστήριξη, όπου απαιτείται. Το ελλαδικό κοινό σχολείο δεν είναι έτοιμο να απαντήσει θετικά στην ανάγκη των συγκεκριμένων μαθητών για ένταξη και να τους παραχωρήσει το χώρο που διεκδικούν και δικαιούνται στην κοινότητα των συνομηλίκων τους, στερώντας τους τη δυνατότητα να την εμπλουτίσουμε πολιτισμικά με την παρουσία τους. Οι καλές πρακτικές ένταξης σε κάποια σχολεία συνιστούν καθαρά συγκυριακά φαινόμενα και ο αποκλεισμός από το κοινό σχολικό πλαίσιο αποτελεί μια εκ προοιμίου σχεδιασμένη και προδιαγεγραμμένη πορεία. Η κατάσταση αυτή έρχεται σε αντίθεση με πρακτικές που ακολουθούνται σε άλλες χώρες, όπου νέοι με σύνδρομο Down φοιτούν σε κοινά πλαίσια και πετυχαίνουν υψηλούς βαθμούς αυτοπραγμάτωσης στις δικές τους κοινωνίες.

Παπανικολάου Ευαγγελία


ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ 

Ευαγγελία Παπανικολάου, ΜΑ, Msc, FAMI
μουσικοθεραπευτρια-εκπαιδευτρια μουσικοθεραπειας GIM
Β' Παιδιατρική Σχολή ΕΚΠΑ
"Ομπρελα" Διεπιστημονική Εταιρία Ψυχολογικής Παρέμβασης

Η μουσικοθεραπεία, είναι μια δημιουργική θεραπευτική προσέγγιση που  αξιοποιεί με επιστημονικές μεθόδους τις ιδιότητες της μουσικής να μας αγγίζει όλους μας με έναν παράξενο, μοναδικό τρόπο. Ο ειδικά εκπαιδευμένος μουσικοθεραπευτής εστιάζει στη δημιουργία   εξελισσόμενης θεραπευτικής σχέσης μέσω της χρήσης της μουσικής και των ήχων.

Στη σχέση αυτή, υπάρχει άμεση αλληλεπίδραση μεταξύ του συμμετέχοντος, του θεραπευτή και της μουσικής. Η διαδραστική μουσικοθεραπευτική διαδικασία στηρίζεται στον κλινικό αυτοσχεδιασμό, και αυτή η μουσική δραστηριότητα (παίξιμο μουσικών οργάνων, τραγούδι, αυτοσχεδιασμός) εκφράζει την ψυχοσωματική κατάσταση του συμμετέχοντος και τη σχέση του με το θεραπευτή στην κάθε στιγμή.  Στη μουσικοθεραπεία εστιάζουμε στο πώς η μουσική μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να αξιοποιηθεί ως μέσο επικοινωνίας και έκφρασης εσωτερικών αναγκών, δημιουργώντας έτσι χώρο ώστε να εκφραστούν συναισθήματα, σκέψεις, σωματικές αισθήσεις, με ένα μη-λεκτικό, ασφαλή τρόπο.

Ένας από τους τομείς που εστιάζει η μουσικοθεραπεία είναι σε άτομα των οποίων οι δυνατότητες για επαφή και επικοινωνία είναι περιορισμένες,  ανθρώπους με προβλήματα λόγου και επικοινωνίας (αυτισμός, νοητική υστέρηση, κλπ) μαθησιακές δυσκολίες, ή συναισθηματικές δυσκολίες ή κινητικά/νευρολογικά προβλήματα. Τα προβλήματα επικοινωνίας που αντιμετωπίζει κάθε άνθρωπος  ανάλογα με την ιδιαιτερότητά του,  οδηγούν με την σειρά τους σε φτωχές ποιοτικά διαπροσωπικές σχέσεις. Αυτά τα άτομα δυσκολεύονται να εκφραστούν ή να συνδεθούν συναισθηματικά με τους άλλους, κάτι που είναι αναγκαίο για την προσωπική τους ισορροπία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η  μουσική στηρίζει τη συναισθηματική ανάπτυξη, λειτουργώντας ως μια γέφυρα ουσιαστικής επικοινωνίας και επαφής. Η συναισθηματική ταύτιση με τη μουσική απελευθερώνει δυνατότητες σημαντικές  για την  οργάνωση και έκφραση της προσωπικότητας του ανθρώπου ή/και αποκαθιστά λειτουργίες, ώστε να επιτευχθεί μια καλύτερη ποιότητα ζωής μέσω της πρόληψης, της αποκατάστασης και της θεραπείας.      
               
Η μουσική επικοινωνία- εναλλακτική του λόγου- επιφέρει έτσι αλλαγές σε διανοητικές και γνωστικές λειτουργίες, σε κινητικές και ψυχοκοινωνικές δεξιότητες αλλά και προσφέρει στην τόνωση της δημιουργικότητας και την ολιστική προσωπική βελτίωση των ΑΜΕΑ.



Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Τσούκα Ιωάννα


Τσούκα 
Ιωάννα ,
     Δασκάλα Ειδικής Αγωγής Π.Ε.71,  

Είμαι δασκάλα παιδιών με αναπηρία.
Οι μαθητές μου κάθε πρωί τρέχουν κοντά μου, ανυπομονώντας να μπουν στην τάξη μας. Μου υπενθυμίζουν καθημερινά να ενθουσιάζομαι και να ανυπομονώ. Αμέσως μετά, τηρούν τη σειρά τους για το «ημερολόγιο», τονίζοντάς μου πως μια νέα μέρα ξεκινά, γεμάτη εκπλήξεις. Στη συνέχεια, δουλεύουν ατομικά ο καθένας τους, υπογραμμίζοντάς μου την αξία της προσωπικής προσπάθειας και του να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό. Όταν ακούν τον ήχο του κουδουνιού, ξέρουν πως είναι ώρα για διάλειμμα. Περιμένουν τη σειρά τους για να πάρουν το κολατσιό τους και βγαίνουν έξω μαζί χέρι – χέρι, διδάσκοντάς μου την αλληλοβοήθεια και την ευγένεια προς το συνάνθρωπο. Στο διάλειμμα τρέχουν και παίζουν ξεφωνίζοντας, θυμίζοντάς μου να ξεσπώ ή και να εκφράζομαι ελεύθερα πότε-πότε, χωρίς να συγκρατώ πάντα τον εαυτό μου. Μπαίνοντας ξανά στην τάξη, ευχαριστημένα και ήρεμα πια, κάθονται στο ομαδικό μας τραπέζι για να δουλέψουμε όλοι μαζί, πραγματώνοντας το νόημα της συνεργασίας. Αν κάποια στιγμή πέσουν ή χτυπήσουν, σηκώνονται πάντα, πότε κλαίγοντας, πότε γελώντας, μαθαίνοντάς μου κάθε φορά όλες εκείνες τις στιγμές στη ζωή που θα χρειαστεί κι εγώ να σηκωθώ. Τα φιλιά τους και τα χάδια τους κολλούν σάλιο μερικές φορές, όπως και πολλή αγάπη. Οι λίγες λέξεις τους είναι μια υπερπροσπάθεια να μου επικοινωνήσουν τη σκέψη τους. Τα ξεφωνητά και το γέλιο τους είναι μια σαφέστατη ένδειξη της χαράς τους. Οι πιο «άχαρες» ώρες τους, οι ώρες που μπορεί να ουρλιάζουν ή να χτυπιούνται ή απλώς να είναι αναστατωμένα, με γεμίζουν ενοχές, γιατί δεν προέβλεψα αυτό ή το άλλο, και τελικά γυρίζω σπίτι απογοητευμένη γιατί απλώς δεν μπορώ πάντα να διακρίνω την (μη προφανή σε μένα) αιτία της αναστάτωσής τους. Όμως, εκτός από όλα αυτά, μου υπενθυμίζουν καθημερινά και τις δικές μου «ειδικές» ανάγκες, όπως και την πολυδιάστατη και πολυπαραγοντική αποτυχία να ικανοποιηθούν όλες οι δικές τους. Την επόμενη μέρα, με την ίδια ευλαβική σειρά, όλα φτιάχνουν πάλι….

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Σκαναβής Μίμης


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ  ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

  Σκαναβής Μίμης-Πρόεδρος Π.Α.Λ.Ο., 
Τέως Διευθυντής Τ.Ε.Ε. Ειδικής Αγωγής Α΄& Β΄βαθμίδας Πάτρας


Το πλαίσιο που θέτουν  οι διακηρύξεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων  είναι προϊόν μίας διεκδίκησης .  Παρά την δύσκολη οικονομική εποχή , η δική μας αποφασιστικότητα είναι να διεκδικήσουμε  συμμετοχή στο Ελληνικό πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι για να αναδείξουμε  μέσα από αυτό ότι η αναπηρία πλέον δεν σημαίνει ανικανότητα και  ότι ο ταυτισμός της αναπηρίας με την ανικανότητα  και την αντιπαραγωγικότητα  είναι ψευδεπίγραφο  επιχείρημα  κάποιων.

 Η κρίση να μην χρησιμοποιείται ως ευκαιρία για περιστολή των δικαιωμάτων στην ειδική  αγωγή  και όχι στο κατώφλι της περιθωριοποίησης. 
Σήμερα  με την  συμμετοχή όλων των ειδικών   επιστημονικών και εκπαιδευτικών  κέντρων της χώρας μας  και με την χρησιμοποίηση της επιστημονικής έρευνας  να επιχειρήσουμε ένα νέο σχεδιασμό , μία επαναστατική παρέμβαση  ώστε τα  άτομα με ειδικές ανάγκες να έχουν  κάθε πρόσβαση σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Βουδούρη Έρση - Βασιλεία


ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΑΜΕΑ


Έρση - Βασιλεία Βουδούρη
Θεατρολόγος

Η πρόσβαση των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες στο θέατρο υπήρξε πάντοτε προβληματική. Ο κοινωνικός τους αποκλεισμός, που είχε να κάνει τόσο με θέματα προσβασιμότητας στους θεατρικούς χώρους, όσο και με τη συμμετοχή τους στη θεατρική διαδικασία-παράσταση, ήταν μέχρι πρότινος δεδομένος.
Τα σύγχρονα δεδομένα στο παγκόσμιο θεατρικό στερέωμα, όμως, φαίνεται πως αλλάζουν προς μία κατεύθυνση η οποία δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους με κινητικά, νοητικά, αισθητικά αλλά και ψυχικά προβλήματα να συμμετέχουν στη θεατρική διαδικασία, όχι μόνο ως θεατές αλλά και ως ενεργοί συμμετέχοντες πάνω στη σκηνή.
Με τη δημιουργία του θεάτρου για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες δημιουργείται ένας χώρος όπου προβάλλεται μια «ετερότητα», εμπλουτίζοντας τις εκφράσεις του σύγχρονου θεάτρου και δίνοντας τη δυνατότητα σε ανθρώπους κάποτε αποκλεισμένους να επανέλθουν κοντά στην κοινωνία.
Ακόμα και στην Ελλάδα, η οποία κατά παράδοση επιμένει να μην απαλλάσσεται από κοινωνικά ταμπού και αποκλεισμούς, γίνονται σοβαρές προσπάθειες που προωθούν τη συμμετοχή των ΑΜΕΑ σε παραστάσεις και μάλιστα ακόμη και σε επαγγελματικές προσπάθειες.
Σε ολόκληρη την χώρα, υπάρχουν εργαστήρια θεατρικής εκπαίδευσης για ΑΜΕΑ, τα οποία καταφέρνουν και δίνουν την δυνατότητα σε άτομα που βρίσκονται σε αναπηρικό καροτσάκι, έχουν κάποιο τεχνητό μέλος ή υποβοηθούνται από μπαστούνι να γίνουν κοινωνοί της θεατρικής πράξης πάνω στο θεατρικό σανίδι και μάλιστα σε συνεργασία με άτομα αρτιμελή ή χωρίς αναπηρίες.
Για να είμαστε ειλικρινής, πρέπει να κάνουμε ακόμα πολλά βήματα προόδου για να φτάσουμε στο παράδειγμα του ευρωπαϊκού θεάτρου που καταφέρνει να οργανώσει παραστάσεις που απαρτίζονται από άτομα που πάσχουν από βαριά ψυχικά νοσήματα, από σύνδρομο Down ή σοβαρή νοητική στέρηση. Το πρώτο βήμα, για παράδειγμα, θα μπορούσε να είναι μια πρόταση που θα καταργούσε τη «ρατσιστική» προϋπόθεση της αρτιμέλειας για να φοιτήσει κανείς στην Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης.
Το πραγματικό νόημα του θεάτρου και της τέχνης, γενικότερα, είναι η «υποχρέωση» να φέρει κοντά τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως οικονομικής ή κοινωνικής τάξης, γλώσσας, φυλής, αρτιμέλειας. Συνεπώς, ευχή όλων μας είναι να συνεχιστούν και να εδραιωθούν οι προσπάθειες που θα μας κάνουν να αποδεχτούμε τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες ως αναπόσπαστα μέλη της κοινωνίας μας σε όλες τις πτυχές της καλλιτεχνικής, αλλά και ευρύτερα της κοινωνικής μας ζωής.

SAPT HELLAS

ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΕΠΑΦΗ ΔΙΑΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ ΜΕ ΤΗ Μ.Κ.Ο. SAPT HELLAS ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ
Μια πρωτοποριακή πιλοτική έρευνα ξεκίνησε στο Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Aνατολικής Αθήνας (Θ.Χ.Π.ΑΝ.Α) σε συνεργασία με τη αστική μη κερδοσκοπική οργάνωση SAPT Hellas  με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας διαβίωσης και της λειτουργικότητας ανθρώπων με χρόνια νοσήματα και προβλήματα μέσω της θεραπευτικής επαφής με ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους.
Η έρευνα ξεκίνησε την 1η Οκτωβρίου 2012, στις εγκαταστάσεις του Θεραπευτηρίου στα Μελίσσια. Συμμετέχουν οι εξής  τρεις περιθαλπόμενοι:
1.                Γιάννης Τ. (ετών 47), Στην κλινική του εικόνα προεξάρχει ο βραδυψυχισμός και ενίοτε η επιθετική συμπεριφορά. Είναι πρώην χρήστης ναρκωτικών ουσιών, άπορος και μη αυτοεξυπηρετούμενος (ημιπληγικός από εγκεφαλικά επεισόδια).
2.                Σπύρος Τ. (ετών 38) με νοητική στέρηση (ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%), αδυναμία αυτοσυντήρησης και κλινική εικόνα εξαθλίωσης
3.                Αθανασία Τ. (ετών 43) με νοητική στέρηση και διαταραχές συμπεριφοράς. Αρκετά λειτουργική στις καθημερινές δραστηριότητες και την επικοινωνία. 

Υπό την επίβλεψη ειδικών ψυχολόγων οι ως άνω τρεις περιθαλπόμενοι έρχονται σε επαφή κάθε εβδομάδα με τους εκπαιδευμένους σκύλους θεραπευτικής επαφής σκύλους της SAPT Hellas Μπαλού, Γουάκυ και Λούνα βάσει πρωτοκόλλου με τρεις εκπαιδευμένους σκύλους θεραπευτικής επαφής της SAPT Hellas, ενώ αναμένεται ο προσδιορισμός της διάρκειας της πιλοτικής έρευνας.

Στην έρευνα συμμετέχουν τελειόφοιτοι και μεταπτυχιακοί φοιτητές ψυχολογίας καθώς και απόφοιτοι ψυχολόγοι των  Πανεπιστημίων Αθηνών και  Παντείου.

Από τις πρώτες εννέα μόνο επισκέψεις παρατηρούνται ήδη μεγάλες βελτιώσεις στον ψυχισμό και άρα στο επίπεδο επικοινωνίας των περιθαλπομένων. Συγκεκριμένα, ο Γιάννης σημειώνει μεγάλη μείωση του βραδυψυχισμού του, ο Σπύρος έχει αποκτήσει πολύ περισσότερη βλεμματική επαφή και η Αθανασία έχει αρχίσει να δείχνει εμφανή σημάδια αύξησης της αυτοπεποίθησής της.

H SAPT Hellas βασίζεται αποκλειστικά σε εθελοντική εργασία και χρειάζεται βοήθεια. Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, λίγη βοήθεια από πολλούς κάνει μεγάλη διαφορά ως προς τα λειτουργικά της έξοδα. Βοηθήστε λοιπόν ανθρώπους και σκύλους ερχόμενοι στο Χριστουγεννιάτικο Μπαζάρ της Οργάνωσης, 15 και 16 Δεκεμβρίου, στο Κινηματοθέατρο "Αλέκα" (3ης Ορεινής Ταξιαρχίας 13, Πλατεία Αλεξανδρή (πρώην Γαρδένια), Ζωγράφου και τις δύο ημέρες από τις 11:00 ως τις 19:00. Επίσης τα έσοδα της πρεμιέρας της παιδικής θεατρικής παράστασης που θα δοθεί στο «Αλέκα» το Σάββατο ;15/12 και ώρα 17:00 θα διατεθούν υπέρ της SAPT Hellas. Τιμή εισόδου για την παράσταση: 10 ευρώ (από δύο παιδιά και άνω, ένας συνοδός δωρεάν). Για περισσότερες λεπτομέρειες, ακολουθήστε τον σύνδεσμο αυτόν.

Πληροφορίες:
Θ.Χ.Π.ΑΝ.Α: Σάββας Μπακιρτζόγλου,
Τηλ. 2132035322,  210-8958269
SAPT Hellas: Χριστίνα Οικονόμου
Τηλ 6974-481351

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...