Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

15 Οκτωβρίου Διεθνής Μέρα Λευκού Μπαστουνιου

Έχουμε πει πολλές φορές από εδώ ότι τα αυτονόητα δεν είναι κοινός τόπος για όλους. 'Όσο αφορά τα άτομα με αναπηρίες το μεγαλύτερο ζητούμενο είναι η αυτονομία. Στην περίπτωση τυφλών ο οδηγός τους στην πορεία για αυτόνομη μετακίνηση είναι το λευκό τους μπαστούνι!

Εμπνευστής του λευκού μπαστουνιού υπήρξε ο αμερικάνος οφθαλμίατρος  Richard Hoover. Στην προσπάθεια του να συνδράμει στην αποκατάσταση και την ένταξη ατόμων που τυφλώθηκαν στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποίησε ένα μακρύ καλάμι για να τα βοηθήσει στην κίνησή τους στο χώρο. Η πρώτη μαζική παραγωγή άσπρων μπαστουνιών για τους τυφλούς σημειώνεται, ωστόσο στη Γαλλία το 1930. Τα μπαστούνια αυτά ήταν κατασκευασμένα από ξύλο καστανιάς και βαμμένα άσπρα, αντιγραφή αυτών που χρησιμοποιούσαν οι τροχονόμοι.

Σήμερα τα πράγματα έχουν εξελιχθεί και υπάρχουν  διάφοροι τύποι μπαστουνιών ανάλογα με το ύψος, την ηλικία και το ποσοστό όρασης. Επιπλέον, το μακρύ άσπρο μπαστούνι (Long White Cane), το μπαστούνι σύμβολο (Symbol Cane), το μπαστούνι με ακτίνες laser, τα ηλεκτρονικά βοηθήματα κίνησης καθώς και οι σκύλοι οδηγοί, αποτελούν μερικές από τις εναλλακτικές λύσεις μετακίνησης των ατόμων αυτών.

Για να χρησιμοποιηθεί πιο αποτελεσματικά ένα λευκό μπαστούνι απαιτείται και ανάλογη υποδομή στους δρόμους, στις συγκοινωνίες αλλά και σε δημόσια κτίρια. Κυρίως όμως απαιτείται παιδεία από την πλευρά των βλεπόντων προκειμένου να σεβαστούν αυτήν την ιδιαιτερότητα και να μην εμποδίζουν την κοινωνική εξέλιξη των ατόμων με προβλήματα όρασης. 
Παρακάτω παραθέτουμε την οπτική γωνία ενός μεταπτυχιακού φοιτητή με προβλήματα όρασης:

 ΜΑΝΟΛΗΣ ΤΣΙΤΣΙΡΙΔΑΚΗΣ*
Η 15η Οκτώβριου αποτελεί μια ξεχωριστή ημέρα για κάθε άνθρωπο που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα οράσης. Το γεγονός, το οποίο την διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες είναι, πως έχει θεσμοθετηθεί ως η παγκόσμια ημέρα του λευκού μπαστουνιού.
Για όσους δεν το γνωρίζουν, λευκό μπαστούνι ονομάζεται το ραβδί, το οποίο κρατούν οι μερικώς βλέποντες ή οι τυφλοί.
Το όνομά του το έχει λάβει από το χρώμα του, το οποίο δεν επιλέχτηκε τυχαία, καθώς το λευκό γίνεται αντιληπτό και στο σκοτάδι.
Αυτό σημαίνει, πως οι βλέποντες θα μπορούν να διακρίνουν κάποιον τη νύχτα, που θα βαδίζει συντρόφια με το συγκεκριμένο βοήθημα.
Επιπλέον, το συγκεκριμένο αντικείμενο έχει συνδεθεί τόσο στενά με αυτόν, που το χρησιμοποιεί, ώστε έχει γίνει ο συμβολισμός του.
Για παράδειγμα, στη λογοτεχνία συναντάμε αρκετές φορές τη σκηνή, όπου από την ηχώ του μπαστουνιού κάποιος αντιλαμβάνεται, πως κάποιος τυφλός περνά έξω από το σπίτι του ή διασχίζει παράλληλα η κάθετα τον δρόμο από το σημείο αναφοράς του.
Από τα προλεχθέντα διαπιστώνουμε, ποσό σημαντικό είναι το λευκό μπαστούνι για μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας.
Ευτυχώς για τον γράφοντα το συγκεκριμένο βοήθημα αποτελεί τον αγαπημένο του και πιστό φίλο του, καθότι τον επικουρεί, ώστε να απολαμβάνει την ανεξαρτησία του, παρομοίως με κάθε άλλον.
Ενώ, στην αρχή δεν θεωρούσα, πως ένα λευκό ραβδί θα κατείχε τις δυνατότητες, τις οποίες συμπεριλαμβάνουν εκείνα τα μαγικά, που χρησιμοποιούν οι μάγισσες ή οι νεραΐδες στα παραμύθια και επιφέρουν ως αποτέλεσμα να σου μεταβάλλουν ριζικά την ζωή.
Έτσι, οντάς πρωτοετής φοιτητής στη νομική Αθηνών αποφάσισα να λάβω τη ζωή στα χεριά μου και να ανεξαρτητοποιηθώ από όλους, ώστε να είμαι κύριος του εαυτού μου και να μην έχω κανέναν ανάγκη στη μετακίνηση μου, δεν περίμενα, πως θα τα κατάφερνα, αλλά ήξερα, πως διψούσα, για να κάνω μια προσπάθεια, ώστε να δώ τα όριά μου και να συμβιβαστώ με την κατάσταση.
Αφ ενός η προσπάθεια έγινε, πρώτα πηγαίνοντας στη σχολή μοναχός μου ενώ είχα υποσχεθεί στη μητέρα μου, πως όλες εκείνες τις ημέρες, που θα βρίσκεται τούτη στα Χάνια, εγώ δεν θα έβγαινα από το σπίτι μου.
Αφ ετέρου, το δεύτερο βήμα ήρθε και αυτό από μόνο του, μια ξαφνική απόφαση «σήμερα το βραδύ θα φύγω για Χάνια με το πλοίο» κι ας μην έχω ταξιδέψει ξανά πότε μοναχός μου, όπως κι ας θεωρώ, πως δεν ξέρω τόσο καλά το μπαστούνι, το οποίο σήμαινε έλλειψη εμπειρίας και λάθος χειρισμούς σε μια απρόβλεπτη κατάσταση.
Τελικά, επιτύχαμε τη λεύκη ανεξαρτησία. Η ανασφάλεια μετατράπηκε σε εμπιστοσύνη, η απειρία σε εμπειρία, ο φόβος σε δύναμη, η απαισιοδοξία σε αισιοδοξία, το ένα ταξίδι έγινε συνήθεία και θεσμός, η επίσκεψη μου στο πανεπιστήμιο αποτελεί πλέον την καθημερινότητα.
Έτσι, μπορώ ακόμη να ονειρεύομαι, πως θα φτάσω να εξερευνήσω κι αλλά κάστρα χάρη στην λεύκη μου ανεξαρτησία.
Συμπερασματικά, το λευκό μπαστούνι αποτελεί την όραση του κάθε ανθρώπου, που την στερείται, καθότι με αυτό έχει τη δυνατότητα να ζήσει χωρίς να χρειάζεται την συνδρομή άλλων.
Για αυτό, καλό θα ήταν τα παιδιά να μαθαίνουν από μικρά να χειρίζονται το λευκό μπαστούνι, ώστε να αποκτούν εξοικείωση, εμπειρία, αυτονομία.
Επιπλέον, χρήσιμο θα είναι οι γονείς να στηρίζουν το παιδί τους σε αυτήν την προσπάθεια, διότι ο συγκεκριμένος δρόμος αποτελεί τη βάση, για να προχωρήσει ο εκάστοτε άνθρωπος με πρόβλημα όρασης ένα βήμα μετά.
Όμως, αν το παιδί δεν επιθυμεί να χρησιμοποιεί τη λεύκη ανεξαρτησία, επειδή δεν είναι ακόμη ψυχικά έτοιμο, τότε, οι γονείς καλό θα ήταν κατά τη γνώμη μου, να εξηγούν στο τεκνό τους τα οφέλη που θα του δώσει η εκμάθηση και η χρησιμοποίηση του βοηθήματος αλλά μη φτάσουν στο σημείο της εξανάγκασης, γιατί μπορεί να επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα.
Εξάλλου, κάθε πράγμα χρειάζεται τον χρόνο του.
Δεν μπορώ να κλείσω το συγκεκριμένο άρθρο χωρίς να ευχαριστήσω τη λεύκη μου ανεξαρτησία για όλες αυτές τις στιγμές, που έχουμε βιώσει μαζί!
Ελπίζω να έρθουν κι άλλες στο μέλλον!
*μεταπτυχιακός
φοιτητής Νομικής

πηγή:
 http://www.haniotika-nea.gr/108685-%CE%97%20%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%AE%20%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1%20.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...