Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Εδώ μιλάμε για δύναμη ψυχής...Χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς 2012


Όταν κοιτάζεις αυτούς τους αθλητές δεν μπορείς παρά να είσαι υπερήφανος, όχι μόνο ως Έλληνας, αλλά πάνω από όλα ως άνθρωπος, διότι σου υπενθυμίζουν ότι παρά τις δυσκολίες της ζωής, η δύναμη της ψυχής μπορεί να σε οδηγήσει σε φωτεινούς δρόμους και να σε γιγαντώσει ως ύπαρξη.

Στους Παραολυμπιακούς του Λονδίνου παρακολουθήσαμε με συγκίνηση το  χρυσό μετάλλιο που  κατέκτησαν για την Ελλάδα στο άθλημα «μπότσια» ο Πολυχρονίδης, Πανάνος και Κορνταλί. Έτσι λοιπόν, στις 4 Σεπτέμβρη του 2012 επικυρώθηκε το πρώτο χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, το οποίο και αποτελεί οδηγό και ελπίδα για το μέλλον...
Αναλυτικά, στον τελικό των ζευγαριών BC3 (δηλαδή οι παίκτες της τάξης αυτής έχουν φυσική αναπηρία. Έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν μια βοηθητική συσκευή για να ρίξουν τη μπάλα. Μπορούν να έχουν βοηθό, ο οποίος πρέπει να έχει στραμμένη την πλάτη στο γήπεδο και σεν του επιτρέπεται η οπτική επαφή με το παιχνίδι), που πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα του ExCeL, η ελληνική ομάδα αποτελούμενη από τους Γρηγόρη Πολυχρονίδη, Νίκο Πανανό και Ελένη Κορδαλή (αγωνίστηκε μόνο στο 4ο σετ αντί του Πανανού), επικράτησε 4-1 της Πορτογαλίας και πανηγύρισε την κατάκτηση της πρώτης θέσης.

Οι 3 αθλητές μας στην πορεία τους για το χρυσό μετάλλιο νίκησαν τη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά (φάση ομίλων) και το Βέλγιο (ημιτελικός). Πρέπει να αναφέρουμε ότι εκτός από το χρυσό παραολυμπιακό μετάλλιο έχει στη συλλογή της -μεταξύ άλλων- και χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιρλανδίας το 2011.


                                  


«Ο Γρηγόρης Πολυχρονίδης, ο οποίος στο Πεκίνο είχε χαρίσει στην Ελλάδα το πρώτο μετάλλιο του Μπότσια (σ.σ. ασημένιο) στο ατομικό, είχε κάθε λόγο να είναι χαρούμενος για τη σπουδαία αυτή εμφάνιση που συνδυάστηκε και με το χρυσό μετάλλιο στα ζευγάρια BC3.
«Είμαι εκστασιασμένος. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια αυτό που νοιώθω αυτή τη στιγμή. Είναι από τις στιγμές που θέλεις να κρατάς για πάντα στη ζωή σου. Αυτή η στιγμή θα με ακολουθεί σε κάθε μου βήμα από εδώ και στο εξής. Ευελπιστώ ότι θα υπάρξει και ανάλογη πορεία στο ατομικό που ξεκινάει αύριο. Θα ήθελα να υποσχεθώ και εκεί ένα χρυσό μετάλλιο, ωστόσο θα το αποφύγω αφού ο ανταγωνισμός στα ζευγάρια είναι εκ διαμέτρου αντίθετος με αυτός στο ατομικό. Θα ήθελα πάντως ένα δεύτερο χρυσό μετάλλιο. Γι` αυτό ήρθα. Γι` αυτό θα παλέψω μέχρι το τέλος... Είναι σημαντικό ότι δίπλα μου σε όλη αυτήν την πορεία είχα τους γονείς μου, τους φίλους μου και πάνω απ` όλα τον προπονητή μου, ο οποίος έχει δώσει ώθηση σε μια προσπάθεια η οποία έχει ξεκινήσει εδώ και μερικά χρόνια και συνεχίζεται με ακόμη ένα Παραολυμπιακό μετάλλιο. Η κορύφωση της πορείας του αθλήματος δεν έχει έρθει, γιατί υπάρχει μια ολόκληρη ομάδα που δουλεύει πίσω από τις `κουρτίνες` προκειμένου να συνεχίσει την πρωταγωνιστική του πορεία», είπε ο Γρηγόρης Πολυχρονίδης, οικονομολόγος στο επάγγελμα με εργασιακή θητεία αρκετών ετών στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους» (http://www.tovima.gr/sports/article/?aid=473364)


Στο σημείο αυτό κρίνουμε απαραίτητο να σας παραθέσουμε και μερικές λεπτομέρειες για το συγκεκριμένο άθλημα των Παραολυμπιακών αγώνων, που απ’όσο γνωρίζουμε δεν είναι ευρέως γνωστό.  Το μπότσια (Boccia) αποτελεί διασκευή του ιταλικού αθλήματος μπότσε και έχει σχεδιαστεί με σκοπό να παίζεται από άτομα με εγκεφαλική παράλυση ή άλλη κινητική αναπηρία, η οποία τους οδηγεί στη χρήση αναπηρικού αμαξιδίου. Στο πρόγραμμα των Παραολυμπιακών αγώνων εντάχθηκε για πρώτη φορά το 1984 στην Παραολυμπιάδα της Νέας Υόρκης και αποτελεί ένα από τα τρία αθλήματα που δεν έχουν ανάλογο Ολυμπιακό άθλημα.
Το μπότσια διεξάγεται μεταξύ δύο αθλητών, ζευγαριών ή ομάδων των τριών ατόμων έκαστη. Οι αγώνες τελούνται σε κλειστό χώρο, στο οποίο χαράσσονται ειδικές γραμμές που οριοθετούν τον αγωνιστικό χώρο. «Στόχος των παικτών είναι να προωθήσουντις δερμάτινες κόκκινες ή μπλε μπάλες τους, όσο το δυνατόν πιο κοντά σε μια άσπρη μπάλα-στόχο, που καλείται “jack”. Η σειρά των παικτών καθορίζεται με κλήρωση...O πρώτος γύρος ξεκινάει με τον παίκτη που θα παίξει με τις κόκκινες μπάλες, ο οποίος ρίχνει πρώτα την άσπρη και στη συνέχεια μια κόκκινη μπάλα. Η προώθηση της μπάλας μπορεί να γίνει με το χέρι, με το πόδι ή με τη βοήθεια μιας συσκευής, όταν οι παίκτες παρουσιάζουν πολύ μεγάλο κινητικό περιορισμό στα άνω και κάτω άκρα. Στη συνέχεια οι αντίπαλοι ρίχνουν τις μπάλες τους, προσπαθώντας να φτάσουν την μπάλα-στόχο. Στο τέλος κάθε γύρου μετρώνται από το διαιτητή οι πιο κοντινές προς το στόχο αποστάσεις και συγκεντρώνεται η βαθμολογία για να αναδειχθεί ο νικητής.» ( http://www.paralympic.gr/).

Οι αθλητές που μπορούν να πάρουν μέρος στο μπότσια πρέπει να έχουν αναπηρία εξαιτίας της εγκεφαλικής παράλυσης ή άλλης νευρολογικής διαταραχής (π.χ μυική δυστροφία ή τραυματισμός εγκεφάλου). Σαφέστατα, οι αθλητές εξετάζονται πριν τον αγώνα, με σκοπό να διαπιστώσουν το μέγεθος της αναπηρίας τους και να καταταγούν στην αντίστοιχη τάξη που θα τους παραχωρήσει το δικαίωμα να αγωνιστούν ισάξια.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το άθλημα μπορείτε να ανατρέξετε στις εξής ιστοσελίδες:

Καλή επιτυχία και στους υπόλοιπους αθλητές μας...Μας κάνετε υπερήφανους μόνο με την παρουσία σας και τη δύναμη της ψυχής σας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...