Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

«ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΔΑΣΚΑΛΕ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;;;» ΙΔΨ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ


Υπάρχει το ενδεχόμενο η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή να εκδηλωθεί διαφορετικά στο σχολείο από ότι στο σπίτι. Στο σχολείο οι μαθητές μπορεί να επιτυγχάνουν την καταστολή των συμπτωμάτων, ενώ στο σπίτι, που το παιδί ηρεμεί μπορεί να εκδηλώσει περισσότερα συμπτώματα της διαταραχής. Παρατηρείται ότι συνήθως οι γονείς αναζητούν τη θεραπεία, όταν τα προαναφερόμενα συμπτώματα επηρεάζουν τις σχολικές επιδόσεις.

Ποια όμως είναι τα συμπτώματα που μπορεί να εκδηλώσει ένας μαθητής με ΙΔΨ στο σχολείο;
  • Δυσκολία συγκέντρωσης  μπορεί να επηρεάσει πολλές πτυχές των σχολικών δραστηριοτήτων. Η συγκέντρωση μπορεί να επηρεαστεί από την εμμονή και τις επαναλαμβανόμενες σκέψεις που «βασανίζουν» το μαθητή με ΙΔΨ και είναι δύσκολα να το αντιληφθεί κάποιος.
  • Η κοινωνική απομόνωση ή απόσυρση από τις αλληλεπιδράσεις με τους συνομηλίκους
  • Χαμηλή αυτοεκτίμηση στις κοινωνικές και ακαδημαϊκές δραστηριότητες
  • Προβληματικές συμπεριφορές , όπως εμμονές που μπορεί να οδηγήσουν σε διαμάχες τόσο με τους συμμαθητές του, όσο και με τους εκπαιδευτικούς. Η ασυνήθιστη συμπεριφορά που επιδεικνύει ο μαθητής μπορεί να είναι οδυνηρή για το παιδί ή τους συμμαθητές και να οδηγήσει σε  έντονες συγκρούσεις.
  • Οι ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων που μπορούν να επηρεάσουν τη σχολική επίδοση. Μόλις ένα παιδί λάβει φαρμακευτική αγωγή για την ΙΨΔ, πρέπει να υπάρξει σχετική ενημέρωση των εκπαιδευτικών, καθώς και να παρακολουθείται το παιδί προσεκτικά για νέες αλλαγές στη διάθεση ή στη συμπεριφορά.
  • Μπορεί να συνυπάρχουν άλλες διαταραχές, όπως η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής / Υπερκινητικότητας (ADHD) , η οποία μπορεί να επιδεινώσει τυχόν μαθησιακές προκλήσεις. 
  • Μαθησιακές διαταραχές και γνωστικά προβλήματα, τα οποία συχνά παραβλέπονται σε αυτόν τον πληθυσμό. Οι δυσκολίες και οι απογοητεύσεις ενός παιδιού στο σχολείο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι οφείλεται εξ ολοκλήρου στην ΙΨΔ. Σε περίπτωση που τα συμπτώματα της ΙΔΨ αντιμετωπιστούν και παρόλα αυτά  το παιδί εξακολουθεί να έχει δυσκολία ακαδημαϊκή, ο μαθητής πρέπει να παραπεμφθεί σε περαιτέρω μαθησιακή αξιολόγηση από τους αρμόδιους φορείς.


ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΕΝΑ ΜΑΘΗΤΗ ΜΕ ΙΔΨ;
  • Να συμβάλλει στη έγκαιρη επισήμανση των συμπτωμάτων της διαταραχής.
  • Να αφήσει το παιδί να αντιληφθεί ότι κατανοεί τη «μάχη» που δίνει το παιδί για να συγκρατήσει τους καταναγκασμούς του. Είναι αρκετά ανακουφιστικό για αυτά τα παιδιά να γνωρίζουν ότι ο καθηγητής τους αντιλαμβάνεται ότι παλεύει ο μαθητής τους με το έντονο άγχος από την ώρα που ξύπνησε και ότι έχει περάσει από ατελείωτες ιεροτελεστίες και σκέψεις για να κατορθώσει να φτάσει έγκαιρα στη τάξη.
  • Να ενισχύσει την οικογένεια να αναζητήσει βοήθεια από ειδικούς. Η επισήμανση του προβλήματος πρέπει να τελεστεί με διακριτικότητα, χωρίς ενοχοποίηση ούτε του παιδιού, αλλά και ούτε της οικογένειας. Η οικογένεια επηρεάζει και επηρεάζεται από τη διαταραχή, όμως τα οικογενειακά προβλήματα δεν προκαλούν ΙΔΨ.
  • Να βοηθήσει στην αξιολόγηση του παιδιού από τους ειδικούς, παρέχοντας πληροφορίες σχετικά με τη συμπτωματολογία και τη λειτουργικότητα του, σε ένα περιβάλλον εκτός οικογένειας.
  • Πρέπει να διαχωρίσει το παιδί από τη συμπτωματολογία της ΙΔΨ και να στρέφει την προσοχή του σε τομείς όπου το παιδί τα καταφέρνει.
  • Ο εκπαιδευτικός οφείλει να αναγνωρίσει ότι η ΙΔΨ είναι ξεχωριστή από το παιδί ως άτομο και δεν επηρεάζει τον υπόλοιπο εγκέφαλο, ο οποίος λειτουργεί φυσιολογικά.
  • Η τιμωρία και η απόρριψη δεν βοηθάει το ίδιο το παιδί, αντίθετα το χιούμορ για τα συμπτώματα της ΙΔΨ και όχι του παιδιού μπορεί να δράσει καταλυτικά.


ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΓΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΑΞΗ

  • Η παροχή ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού σχολικού περιβάλλοντος είναι πολύ σημαντική για τους μαθητές με ΙΔΨ. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί ως εξής:
  • Όλες οι προσπάθειες για επιτυχία πρέπει να επιβραβεύονται, όχι μόνο οι επιτυχημένες.
  • Η τάξη μπορεί να γίνει ασφαλής όταν ο εκπαιδευτικός από την αρχή δημιουργεί κλίμα που όλα τα λάθη των μαθητών δεν κατακρίνονται, αλλά αντίθετα ενισχύεται η κάθε προσπάθεια.
  • Οι μαθησιακοί στόχοι πρέπει να είναι κατανοητοί και ρεαλιστικοί, ανάλογα με το δυναμικό των μαθητών.
  • Μη δίνετε τόση σημασία στους βαθμούς, όχι βαθμοθηρία αλλά κατανόηση των γνωστικών αντικειμένων.
  • Χρήση χιούμορ και ευρηματικότητας.
  • Η ενίσχυση των μαθητών στο θέμα της εμπιστοσύνης της ίδιας τους της κρίσης, μπορεί να συμβάλλει σε πιο μακροπρόθεσμη επιτυχία.
  • Η διδασκαλία «Όλοι κάνουμε λάθη-για αυτό στα μολύβια υπάρχει γόμα», μπορεί να ανακουφίσει ένα αγχώδη μαθητή.
  • Ο εκπαιδευτικός καλό είναι να επιτρέπει τις «ιδιότροπες» συμπεριφορές του μαθητή με ΙΔΨ όταν είναι εφικτό και αναγκαίο. Με άλλα λόγια, σε περιπτώσεις που δεν ενοχλεί άλλους μαθητές ή ακόμα και την μαθησιακή διαδικασία, ο εκπαιδευτικός μπορεί να επιτρέψει τις «τελετουργίες» του παιδιού με ΙΔΨ, τις οποίες δεν μπορεί με τίποτα να ελέγξει και συνάμα βρίσκεται σε έξαρση το άγχος του.
  •  Η αναγνώριση από μέρος του εκπαιδευτικού ότι το άγχος ή οι καταναγκασμοί μπορούν κρυφά να παρέμβουν στις μαθησιακές επιδόσεις του παιδιού είναι σημαντική. Μερικές φορές οι εμμονές μπορούν να προκαλέσουν εσωτερικούς περισπασμούς στο μαθητή με ΙΔΨ. Για αυτό το λόγο, ο εκπαιδευτικός είναι καλό να έχει στο νου του ότι αυτοί οι «κρυφοί περισπασμοί» είναι ικανοί να δημιουργούν απόσπαση προσοχής, αργή μαθησιακή απόδοση ή ακόμα αποφυγή σχολικής εργασίας. Το παιδί για να διαχειριστεί αυτό το υπερβολικό άγχος, μπορεί να ζητά επίμονα και συνέχεια να βγαίνει εκτός αίθουσας, με γνωστέ δικαιολογίες την επίσκεψη στη τουαλέτα ή για νερό. 
  •  Κατά τη διάρκεια των διαγωνισμάτων ή επίλυσης άσκησης είναι σημαντικό ο εκπαιδευτικός να παραχωρεί επιπρόσθετο χρόνο στο μαθητή.  Ο επιπλέον χρόνος είναι απαραίτητος για αυτά τα παιδιά όταν:

  1. Εσωτερικές περισπάσεις επιβραδύνουν τη μαθησιακή απόδοση.
  2. Θα ανακουφίσει τον άγχος που συνδυάζεται με το να τελειώσει ο μαθητής εγκαίρως.
  3. Θα διαχειριστούν οι καταναγκασμοί του, όπως το να γράψει τέλεια γράμματα ή να μην έχει μουτζούρες στο χαρτί του.

  •  Η αμοιβαία συμφωνία με το μαθητή σχετικά με τα «όρια της τελειοποίησης» της εργασίας του είναι απαραίτητη. Η δημιουργία συμβολαίου με το παιδί στο να παραδίδει το γραπτό του σε ένα συγκεκριμένο όριο χρόνου ή μετά από ένα αριθμό τσεκαρίσματος είναι αποτελεσματική για το μαθητή.
  •  Ο εκπαιδευτικός μπορεί να προκαθορίσει σε συμφωνία με το παιδί το πότε μπορεί να βγαίνει από τη τάξη. Η δυνατότητα να μπορεί ο μαθητής να ηρεμεί εκτός τάξης όταν αισθάνεται έντονο άγχος ή ότι οι «κακές» σκέψεις τον έχουν κατακλύσει είναι πολύ σημαντική για το μαθητή με ΙΔΨ. Παραδειγματικά, μπορεί να συμφωνηθεί να πηγαίνει ο μαθητής στη τουαλέτα ή ακόμα σε καθηγητή που έχει κενό ή σε ιδανικές περιπτώσεις στο ψυχολόγο του σχολείου.
  •  Η αρχική εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση της τάξης είναι απαραίτητη σε τέτοιες περιπτώσεις. Ο εκπαιδευτικός μπορεί να αφιερώσει μια ώρα από το μάθημα του στην εκμάθηση της αποδοχής της διαφορετικότητας, μέσω δραστηριοτήτων και συζήτησης. Με αυτό τον τρόπο η τάξη γίνεται πιο έτοιμη και ανεχτή να υποδεχτεί τη διαφορετικότητα των μελών της. Ακόμα, ο μαθητής με ΙΔΨ αισθάνεται πιο ασφαλής στη σχολική τάξη όταν οι συμμαθητές του δεν τον κοροϊδεύουν ή τον απομονώνουν.


(Μετάφραση και Προσαρμογή από: Kutsher, M (2005) Kids in the syndrome Mix)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...