Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΑΣ ΚΟΜΙΚ!!

Ανάσταση Χριστού θεασάμενοι!



Κλείστε τα μάτια κ φέρτε στο μυαλό σας το Πάσχα των παιδικών σας χρόνων!
Κουλουράκια, αυγά κόκκινα, λουλούδια, γκρίνιες για την νηστεία και τα καλά ρούχα,ασπρισμένες με ασβέστη αυλές, παιχνίδια,αγωνία για τις λαμπάδες, κροτίδες και το αρνάκι να φέρνει βόλτες στη σούβλα! :-)


Ευχόμαστε αυτές οι εικόνες να συνοδεύουν και την ενήλικη ζωή σας και τη ζωή των παιδιών σας και όλων των αγαπημένων σας προσώπων!
Ευχόμαστε να αναστηθούν οι ελπίδες, οι προσδοκίες και τα όνειρά σας που τώρα φαντάζουν νεκρά!
Ευχόμαστε κάθε μέρα ν ανταλλάσσετε φιλιά αγάπης!
Ευχόμαστε μετά απο κάθε μικρό ή μεγάλο Γολγοθά της ζωής σας να ακολουθεί μια υπέρλαμπρη Ανάσταση!
Ευχόμαστε οι μεγάλες Παρασκευές της ζωής σας να είναι ελάχιστες!
Ευχόμαστε το φως της Ανάστασης και τα αρώματα της Άνοιξης να γεμίζουν την καθημερινότητά σας!
Ευχόμαστε Καλό Πάσχα!

Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

12χρονος με σύνδρομο Άσπεργκερ αμφισβητεί τη θεωρία της σχετικότητας!

Η περίφημη θεωρία της σχετικότητας, πάνω στην οποία στηρίζεται όλη η σύγχρονη φυσική επιστήμη, πιθανόν να είναι λάθος. Τουλάχιστον, έτσι πιστεύει ο Αμερικανός Jacob Barnett, στην ηλικία των 12 ετών, αφού χρειάζεται λίγες εξισώσεις ακόμη για να καταρρίψει ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα!!!

o Jacob Barnett
Ο μικρός Jacob έχει δείκτη ευφυΐας παραπάνω από το μέσο φυσιολογικό (περίπου 170!) και ξεκίνησε να εξηγεί τη διευρυμένη θεωρία του περί σχετικότητας στη μητέρα του, Kristine, η οποία του ζήτησε να τα ξαναπεί αργά ενώ η ίδια τον μαγνητοσκοπούσε. Στη συνέχεια εκείνη ανάρτησε το βίντεο στο YouTube!!
Καθηγητές από το Ινστιτούτο Προχωρημένων Ερευνών του Πρίνστον, επιβεβαιώνουν ότι ο 12χρονος βρίσκεται στον σωστό δρόμο για να φέρει επανάσταση στη φυσική. Προς το παρόν, ενθαρρύνουν τον Barnett να συνεχίσει να κάνει αυτό που του αρέσει - να εξηγεί τους υπολογισμούς του γράφοντας με μαρκαδόρο στα τζάμια των παραθύρων του σπιτιού του.
O ίδιος δηλώνει ότι: «Είμαι εντυπωσιασμένος από το ενδιαφέρον του στη φυσική και το εύρος των γνώσεών του μέχρι στιγμής», έγραψε σε e-mail του προς την οικογένεια ο καθηγητής του Πρίνστον, Scott Tremaine. «Η θεωρία πάνω στην οποία εργάζεται, εμπλέκει μερικά από τα δυσκολότερα προβλήματα στην αστροφυσική και τη θεωρητική φυσική». Και συνεχίζει: «Όποιος τα λύσει μπαίνει στη σειρά για βραβείο Νόμπελ»...«Ακόμη εργάζομαι πάνω σ’ αυτό», διευκρίνισε. «Έχω μια ιδέα, αλλά… ακόμη δουλεύω τις λεπτομέρειες».

Οι γονείς του Barnett ήξεραν από νωρίς ότι ο γιος τους ήταν διαφορετικός, αφού έφτασε δύο ετών προτού μιλήσει. Διαγνώστηκε με σύνδρομο Άσπεργκερ και πίστεψαν ότι πιθανόν το παιδί τους να αντιμετώπιζε προβλήματα στο σχολείο. Οι προβλέψεις τους διαψεύστηκαν όταν άρχισε να συνθέτει παζλ των 5.000 κομματιών στην ηλικία των τριών. Ο Jake έμαθε μόνος του μέσα σε δύο εβδομάδες λογισμό, άλγεβρα και γεωμετρία, ενώ θυμάται μέχρι και τα πρώτα 200 δεκαδικά ψηφία του αριθμού «π». Από τα οχτώ του παρακολουθεί πανεπιστημιακού επιπέδου μαθήματα αστροφυσικής. Πρόσφατα, ο Barnett προσελήφθη ως ερευνητής από το πανεπιστήμιο της Ιντιάνα!!!


Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται το πόσο μπορεί να μας καθηλώσει - εντυπωσιάσει το ταλεντο αυτής  της αναπτυξιακής διαταραχής, που ονομάζεται σύνδρομο Άσπεργκερ!

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

Ο ΝΙΚΗΤΗΣ!!!

Ο Nicholas Maxim γεννήθηκε χωρίς χέρια. Η σκέψη που έρχεται στο μυαλό του καθενός όταν ακούει αυτό το γεγονός αφορά τα πράγματα που δεν μπορεί να κάνει ο Nicholas. Το γράψιμο είναι ανάμεσα σε αυτά. Ή μήπως όχι;
Και όμως... σε αυτήν την περίπτωση τα φαινόμενα απατούν!
Ο δεκάχρονος όχι μόνο γράφει με τους αγκώνες αλλά κέρδισε σε διαγωνισμό καλλιγραφίας!
Μάλιστα η προσπάθειά του παρακίνησε τους κριτές να διοργανώνουν κάθε χρόνο διαγωνισμό για παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Αυτή ήταν η πρώτη συμμετοχή του μικρού αφού λόγω της κατάστασής του δεν είχε πάρει παλαιότερα μέρος σε κανένα διαγωνισμό. Αυτή η νίκη τον χαροποίησε και τον εξέπληξε. Ο πατέρας του Nicholas, που τον στηρίζει αδιάλειπτα σε κάθε του προσπάθεια,  συγκινημένος και αισιόδοξος περιμένει με χαρά και αγωνία τη μέρα που ο γιός του παρά το πρόβλημα του θα τρέχει και θα κάνει ορειβασία!
Μέχρι τότε ο πιτσιρικάς συνεχίζει να ασχολείται με τα χόμπυ του που είναι να γράφει ιστορίες και να σχεδιάζει κόμικ!

Σάββατο, 2 Απριλίου 2011

Παραμυθιαστείτε!!!!

Play station, x-box, internet, dvd, τηλεόραση. Ό,τι και να κάνουν σήμερα τα παιδιά στον ελεύθερο χρόνο τους, τα μάτια τους εξακολουθούν να λάμπουν στο άκουσμα της λέξης: παραμύθι! 
Σαν σήμερα το 1805 γεννήθηκε ο <<μπαμπάς>> του Ασχημόπαπου, της Μικρής Γοργόνας, του Κοριτσιού με τα Σπίρτα και άλλων πολλών παραμυθιών, ο Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν. Προς τιμή του μεγάλου παραμυθά η σημερινή μέρα έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου απο το 1966 με πρωτοβουλία του   ΙΒΒΥ – (International Board on Books for Young People). Στην Ελλάδα η μέρα αυτή υποστηρίζεται απο το ΕΚΕΒΙ απο το 1996.
Από τότε κάθε χρόνο ένα μήνυμα και μία αφίσα ετοιμάζεται απο ένα διαφορετικό τμήμα του ΙΒΒΥ ανα τω κόσμω.
Η αφίσα και το ενημερωτικό φυλλάδιο αποστέλλονται στα σχολεία με σκοπό την διοργάνωση εκδηλώσεων προκειμένου να ενισχυθεί η σχέση των παιδιών με το βιβλίο.




Το 2011 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα της Εσθονίας. Το μήνυμα το έγραψε η πολυβραβευμένη Εσθονή συγγραφέας Aino Pervikπου γεννήθηκε στην Εσθονία το 1932. ΄Εχει γράψει 47 βιβλία για παιδιά, από τα οποία τα πιο γνωστά είναι τα: Arabella – mereröövlitütar (Αραμπέλα, η κόρη του πειρατή, 1982), Kallishärra Q (Αγαπητέ Κύριε Q, 1992) Presidendilood(Ιστορίες για τον πρόεδρο, 2009). ΄Εργα της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, στα Γερμανικά, στα Ιαπωνικά, στα Λιθουανικά και στα Ρωσικά.
Την αφίσα τη φιλοτέχνησε ο Εσθονός εικονογράφος Jüri Mildeberg, που γεννήθηκε στο Ταλίν το 1965. Έχει εικονογραφήσει ως τώρα 20 βιβλία κι έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις. Οι εικονογραφήσεις του εκπέμπουν ζεστασιά, χιούμορ και μυστήριο.

Παραθέτουμε την αφίσα και το μήνυμα της σημερινής ημέρας:

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ)
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2011
 
Το βιβλίο θυμάται
Aino Pervik (Εσθονία)
“Όταν ο ΄Αρνο και ο πατέρας του έφτασαν στο σχολείο, τα μαθήματα είχαν ήδη αρχίσει.”
Στην πατρίδα μου την Εσθονία όλοι σχεδόν ξέρουν απ’ έξω αυτή τη φράση. Είναι η πρώτη γραμμή από ένα βιβλίο με τίτλο Η ΄Ανοιξη. Κυκλοφόρησε το 1912 και ήταν γραμμένο από τον Εσθονό συγγραφέα Oskar Luts (1887 – 1953). 
Η ΄Ανοιξη μιλάει για τη ζωή των μαθητών ενός ενοριακού σχολείου στην Εσθονία στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Oskar Luts έγραφε για τη δική του παιδική ηλικία. Ο Arno του βιβλίου είναι στην πραγματικότητα ο Oskar Luts όταν ήταν παιδί.
Οι ερευνητές μελετούν παλιά ντοκουμέντα και με βάση αυτά γράφουν την ιστορία των βιβλίων. Τα ιστορικά βιβλία μιλούν για περιστατικά που έχουν συμβεί, αλλά σ’ αυτά τα βιβλία δεν είναι πάντα ξεκάθαρο πώς ήταν η ζωή των κοινών ανθρώπων. 
Τα βιβλία με διηγήματα θυμούνται πράγματα που δεν μπορεί να βρει κανείς σε παλιά ντοκουμέντα. Για παράδειγμα, δεν μπορούν να μας πουν πώς σκεφτόταν ένα παιδί σαν τον ΄Αρνο όταν πήγαινε σχολείο πριν από εκατό χρόνια, ή τι ονειρεύονταν τα παιδιά εκείνο τον καιρό, τι τα φόβιζε ή τι τα έκανε να νιώθουν ευτυχισμένα. Το βιβλίο θυμάται επίσης τους γονείς των παιδιών, θυμάται σε ποιους ήθελαν να μοιάσουν τα παιδιά τους και τι μέλλον προσδοκούσαν γι’ αυτά.
Μπορούμε βέβαια και σήμερα να γράψουμε βιβλία για παιδιά μιας παλιάς εποχής και συχνά τέτοια βιβλία είναι συναρπαστικά. Ωστόσο ένας σύγχρονος συγγραφέας δεν μπορεί να ξέρει πραγματικά τις μυρωδιές και τις γεύσεις, τους φόβους και τις χαρές του μακρινού παρελθόντος. Ο σύγχρονος συγγραφέας γνωρίζει ήδη τι επακολούθησε και πώς εξελίχθηκε το μέλλον των ανθρώπων. 
Το βιβλίο θυμάται το χρόνο που γράφτηκε.

Από τα βιβλία του Καρόλου Ντίκενς μπορούμε να καταλάβουμε πώς ήταν πραγματικά η ζωή ενός αγοριού στους δρόμους του Λονδίνου στα μέσα του 19ου αιώνα – τον καιρό του ΄Ολιβερ Τουίστ. Με τα μάτια του Ντέιβιντ Κόπερφιλντ (τα μάτια του Ντίκενς εκείνη την εποχή) βλέπουμε όλων των ειδών τους χαρακτήρες που ζούσαν στην Αγγλία στα μέσα του 19ου αιώνα – πώς ήταν οι σχέσεις τους και πώς οι σκέψεις και τα συναισθήματά τους επηρέαζαν τις σχέσεις αυτές. Επειδή ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ ήταν σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος ο Κάρολος Ντίκενς, δεν είχε ανάγκη ο Ντίκενς να φανταστεί αυτά που έγραφε, τα ήξερε ήδη.
Κι ακόμα, από ένα βιβλίο είναι που ξέρουμε πώς ήταν για τον Τομ Σόγιερ, τον Χάκερλμπερι Φιν και το φίλο τους τον Τζιμ να ταξιδεύουν στον ποταμό Μισισιπή στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ο Μαρκ Τουέιν έγραψε για τις περιπέτειές τους. Γνώριζε πολύ καλά τι σκέφτονταν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης για τους άλλους, γιατί ζούσε ανάμεσα σε τέτοιους ανθρώπους. ΄Ηταν ένας από εκείνους. 
Στα έργα τα λογοτεχνικά, οι πιο ακριβείς περιγραφές προσώπων του παρελθόντος είναι εκείνες που γράφτηκαν την εποχή που ζούσαν οι παλιοί εκείνοι άνθρωποι. 
Το βιβλίο θυμάται.
Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου

Πηγή για το μήνυμα και την αφίσα είναι η ιστοσελίδα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.

Αυτισμός...μια άλλη πραγματικότητα!

Η σημερινή μέρα έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ,την 1η Νοεμβρίου του 2007 απο τον ΟΗΕ, ως παγκόσμια μέρα αυτισμού. Ως στόχο έχει την ενημέρωση του πληθυσμού για τον αυτισμό προκειμένου να γίνουν τα σωστά βήματα ώστε τα άτομα με αυτισμό να ενταχθούν ομαλά στο κοινωνικό σύνολο.


Ο αυτισμός είναι μια πολύπλοκη νευροψυχιατρική διαταραχή που εμποδίζει το άτομο να εξελιχθεί φυσιολογικά και να ενταχθεί στην κοινωνία. Εκδηλώνεται πριν την ηλικία των 3 και διαρκεί για όλη τη ζωή του ατόμου. Εμφανίζεται πιο συχνά στα αγόρια με αναλογία 3-4  αγόρια προς 1 κορίτσι. Υπολογίζεται ότι 535.000 παγκοσμίως έχουν αυτισμό.


Με αφορμή την ημέρα ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι-Μουν έκανε την εξής δήλωση:




Μήνυμα του Μπαν Κι-Μουν, Γ.Γ. ΟΗΕ
Ο αριθμός των παιδιών και των ατόμων με αυτιστικές διαταραχές συνεχίζει να αυξάνεται σε κάθε έθνος, σε κάθε φυλετική, εθνοτική  ή κοινωνική ομάδα. Αν και η αναγνώριση των αυτιστικών διαταραχών από την επιστημονική και ιατρική κοινότητα έχει βελτιωθεί, η ενημέρωση του κοινού παραμένει σε χαμηλό επίπεδο. Ως αποτέλεσμα, ο ετήσιος εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Ενημέρωσης για τον Αυτισμό αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία, καθώς  αποτελεί την ευκαιρία για δράση και παροχή βοήθειας.
Τα παιδιά και τα άτομα με αυτιστικές διαταραχές αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες που συνδέονται με το στίγμα και τις διακρίσεις καθώς και με την έλλειψη πρόσβασης σε φροντίδα. Πολλοί αγωνίζονται αντιμετωπίζοντας πολλαπλά εμπόδια στην καθημερινή τους ζωή. Πάρα πολλά άτομα βρίσκονται αντιμέτωπα με φοβερές διακρίσεις, την κακοποίηση και την απομόνωση, ενώ τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα τους παραβιάζονται.
Ο αυτισμός είναι μια πολύπλοκη διαταραχή. Όμως, σε πολλές περιπτώσεις, η έγκαιρη θεραπεία μπορεί να επιφέρει βελτιώσεις. Για το λόγο αυτό είναι τόσο  σημαντική η ενημέρωση για τις ενδείξεις του αυτισμού όπως  και η παροχή υπηρεσιών το συντομότερο δυνατό.
Κρίσιμης σημασίας είναι επίσης η στήριξη των γονέων, η δημιουργία θέσεων εργασίας για τα άτομα με αυτισμό με βάση τις ικανότητες και τις δυνάμεις τους και η βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης  ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των μαθητών με αυτισμό.
Αν κάνουμε αυτά τα βήματα, θα κερδίσει η κοινωνία στο σύνολο της, βελτιώνοντας την κατάσταση των  ατόμων με αυτισμό και των αγαπημένων  τους προσώπων. Όπως έχει πει η μητέρα ενός παιδιού με αυτισμό: «Αν και  κόρη μου έχει προχωρήσει πολύ, εγώ έχω προχωρήσει ακόμη περισσότερο».
Ας περπατήσουμε μαζί το δρόμο προς ένα κόσμο φροντίδας, έναν κόσμο χωρίς αποκλεισμούς.
Και αφού δώσαμε κάποιες γενικές πληροφορίες ας δούμε το θέμα του αυτισμού και απο άλλες σκοπιές αρχής γενομένης απο αυτήν των γονιών. Το παρακάτω βίντεο παρουσιάζει 7 περίπου λεπτά απο την καθημερινότητα γονιών με αυτιστικά παιδιά. Σας παρακαλούμε να το παρακολουθήσετε χωρίς οίκτο, με ανοιχτό μυαλό και να κάνετε μια πράξη: πολλαπλασιάστε τις δυσκολίες των ανθρώπων αυτών με τα 1440 λεπτά της ημέρας, τις 30 ημέρες του μήνα, τους 12 μήνες του χρόνου κ όλα τα χρόνια ζωής των παιδιών τους και θυμηθείτε το αποτέλεσμα την επόμενη φορά που θα συναντήσετε ένα αυτιστικό παιδί.





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...