Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

ΕΥΧΕΣ 2012....


Παρά τις αντιξοότητες της χώρας μας, υποδεχόμαστε το 2012 με μια απρόσμενη αισιοδοξία, έτσι λοιπόν σας ευχόμαστε τίποτα λιγότερο από τα παρακάτω:  
Καρδιές ανοιχτές να έχετε
Αφθονία συναισθημάτων και αγαθών
Λαχτάρα για το καινούργιο και το ωραίο
Ηλιοτρόπια να γεμίζουν ακόμη κ τις πιο γκρίζες μέρες

Χαρά στο βλέμμα σας
Ρώμη για κάθε καινούργιο βήμα
Ομορφιά σε ό,τι αντικρίζετε 
Νιάτα στην ψυχή και στο μυαλό σας
Ιπποσύνη στην συμπεριφορά τη δική σας και των γύρω σας
Αγάπη για όλους!!!!!!!!!

Με εκτίμηση,
Σοφία & Εύα



Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Αγκαλιάστε και αγαλιάστε!!

Καλήν ημέρα άρχοντες!!!
Χρονιάρες μέρες, φωτεινές μέρες, δύσκολες μέρες. Όλοι ψάχνουμε κάτι που θα δώσει χαρά σε εμάς, στους αγαπημένους μας και πάνω απ όλα στα παιδιά! 
Το blog μας σας προτείνει το καλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε σε όλους! 
Μια αγκαλιά! Βγαλμένη απο την καρδιά σας.... Σαν και αυτή της Παναγίας που έκλεισε μέσα της το Θείο Βρέφος.
Μην κλειστείτε στο σπίτι σας, κλειστείτε στις αγκαλιές των παιδιών και όσων αγαπάτε και σας αγαπάνε! 
Μη γεμίσετε το στομάχι σας με φαγητό, γεμίστε την καρδιά  σας με αγάπη!
Μη δώσετε δώρα, δώστε χαρά!


Καλά Χριστούγεννα!

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Συγνώμη...

Η Αννα ήταν ακόμα στον παιδικό σταθμό. Είχε πάει απόγευμα και η μαμά της δεν είχε εμφανιστεί. Οι νηπιαγωγοί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ωσπου το κοριτσάκι έβγαλε κάτι απ' την τσέπη του. Ηταν ένα σημείωμα: «Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Δεν έχω λεφτά, δεν μπορώ να τη μεγαλώσω. Συγγνώμη. Η μαμά της».


Ο άνθρωπος που λέει την ιστορία την διηγείται σαν κάτι συνηθισμένο. Ο Στ. Σιφνιός είναι υπεύθυνος της κοινωνικής υπηρεσίας στα Παιδικά Χωριά SOS. «Οι νηπιαγωγοί κάλεσαν την Εισαγγελία», λέει. «Και ο εισαγγελέας έστειλε το παιδί σ' εμάς».


Όλα αυτά δεν έγιναν σε κάποιο βιβλίο του Ντίκενς. Εγιναν σε μια συνοικία της Αθήνας. Η μαμά της Αννας δεν είναι τρελή. Είναι μια κοπέλα που έχασε τη δουλειά της και πανικοβλήθηκε. Σαν την ιστορία της, υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιες ακόμη ιστορίες. Σήμερα στην Ελλάδα πεντακόσιοι γονείς είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση, που ζήτησαν στα Παιδικά Χωριά SOS να αφήσουν εκεί το παιδί τους.

«Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Καθημερινή» η κοινωνική λειτουργός των Χωριών SOS, Π. Βασταρούχα. «Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς σε απόλυτη φτώχεια. Οκτώ στις δέκα φορές είναι Ελληνες, τις πιο πολλές φορές μονογονεϊκές οικογένειες, συνήθως χωρίς άλλους συγγενείς».

Η κυρία Μαρίνα εδώ και 19 χρόνια είναι μητέρα στα Χωριά SOS. Εκείνη ζει την ιστορία από την άλλη πλευρά. «Το καινούργιο παιδάκι το φέρνει στο σπίτι μας η μαμά του», λέει. «Του δείχνει το κρεβάτι του, του δείχνει το δωμάτιό του, του δείχνει εμένα. Και μετά, «σ' αγαπάω» λέει, και φεύγει. Και το παιδάκι μένει στην πόρτα». Το ακούω στη φωνή της.

Η κυρία Μαρίνα κάνει προσπάθεια για να συνεχίσει. «Κανένα τους δεν φωνάζει», λέει. «Στέκονται στην πόρτα και κοιτάζουν μέχρι να χαθεί η μαμά τους. Αν είναι αδελφάκια, δύο ή πιο πολλά, εκείνο το βράδυ δεν μπορείς να τα χωρίσεις. Τα βάζεις το καθένα στο κρεβάτι του και δέκα λεπτά μετά γίνονται ένα κουβάρι, μαζεύονται όλα μαζί ξανά, να αγγίζουν το ένα το άλλο».

Κανονικά, τα Χωριά SOS δεν δέχονται παιδιά που η οικογένειά τους είναι απλώς φτωχή. Γι' αυτές τις οικογένειες υπάρχει πρόγραμμα στήριξης στο σπίτι. Αλλά η απόλυτη φτώχεια δεν πάει σχεδόν ποτέ μόνη της. «Ηρθε ένα κοριτσάκι εδώ και νόμιζα πως έχει πρόβλημα. Τριών χρόνων, δεν ήξερε ούτε 15 λέξεις», λέει η κοινωνική λειτουργός. «Το είδαν οι γιατροί και είπαν πως η υγεία του είναι μια χαρά. Ο μπαμπάς του στις λαϊκές, η μαμά του τυφλή, το είχαν εγκαταλείψει το παιδί. Οταν δεν σου μιλάει κανείς, πώς να μάθεις λέξεις;». Η φτώχεια οδηγεί στην παραμέληση, ακόμα και στην κακοποίηση. Κάποιοι άνθρωποι, πριν φτάσει το παιδί τους εκεί, διαλέγουν την άλλη λύση. Οσο ακραία κι αν φαίνεται σ' εμάς.

«Εβγαινα απ' το Χωριό να πάρω γάλα για τα δικά μου τα παιδιά», λέει η κυρία Μαρίνα. «Στην κεντρική πύλη ήταν μια γυναίκα μ' ένα κοριτσάκι. Δεν ήξερε ότι εγώ είμαι μητέρα SOS, δεν με είδε καν. Κρατούσε το παιδί της όρθια και του μιλούσε. «Μη νομίζεις πως η μαμά δεν σ' αγαπάει. Σε λατρεύει η μαμά, αλλά δεν έχει να σου δώσει φαγητό. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι εδώ...». Νόμιζε πως θα μπει μέσα, θα βρει κάποιον να αφήσει το παιδάκι και θα φύγει». 

Η κυρία Μαρίνα κρατάει με το χέρι της το μέτωπό της. Οσα χρόνια κι αν είσαι εδώ, μερικά πράγματα δεν τα συνηθίζεις ποτέ. «Το κρατούσε απ' το χέρι», λέει. «Κι αυτό δεν μιλούσε. Μόνο είχε σηκώσει το κεφαλάκι του και την κοίταζε. Δεν ξέρω τι έγινε μετά. Εφυγα. Είχα να πάρω γάλα στα δικά μου τα παιδιά».



Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

DON’T BE A BULLY. LOSER.

Έντονος ήχος, εναλλασσόμενες σκηνές  από την σχολική ή εξωσχολική καθημερινότητα των παιδιών …και μετά στον ίδιο καταιγιστικό ρυθμό λέξεις έντονες που κόβουν σαν καλοακονισμένα μαχαίρια, συνοδευόμενες από στενάχωρα πρόσωπα.. όλα καταλήγουν στη λέξη “αποτυχημένος”… παύση και εστίαση σε  ένα έντονο βλέμμα… ένα δάκρυ κυλάει στο πρόσωπο ενός παιδιού, όπου έχει υποστεί την κοροϊδία, τον εξευτελισμό και αισθάνεται αδύναμο να αντιδράσει, να φωνάξει, να διεκδικήσει τη μοναδικότητα του… Ναι  λοιπόν το μήνυμα αυτού του βίντεο απευθύνεται στη σύγχρονη, αδηφάγα κοινωνία της πλασματικής κοινωνικής δικτύωσης, DONT BE A BULLY. LOSER.





Σημειωτέον, η δημιουργική ομάδα everyone που σκηνοθέτησε το μικρό βιντεοκλίπ ενάντια στον εκφοβισμό, δρα στη Νέα Υόρκη και στόχο του έχει να στηλιτεύσει τα δυτικά στερεότυπα της επιτυχίας, όπως, τους αριστούχους μαθητές, τους εκκολαπτόμενους διάσημους, τους καλογυμνασμένους, τις συγκεκριμένες σωματικές προδιαγραφές και τους απανταχού πρωταθλητές. 
Μπράβο στους Will Hoffman, Daniel Mercadante και Julius Metoyer II που κατάφεραν σε μόλις 2,5 λεπτά και με 6 λέξεις να συνοψίσουν και να περάσουν το σπουδαίο μήνυμα ότι αποτυχημένος εν τέλει είναι αυτός που διαπράττει εκφοβισμό έναντι στους άλλους. 

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Το τραγούδι των χρωμάτων!!!!!!!

Τα πράγματα είναι απλά! Ενήλικες που αγαπάνε τα παιδιά και την τέχνη! Παιδιά που αγαπάνε τα χρώματα και τη μουσική! Η εικόνα είναι έτοιμη! Ανοίξτε την καρδιά σας κ απολαύστε την!

H UNICEF και τα παιδιά...


Η 11 Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί ως "Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού". Αφορμή γι αυτό είναι η ίδρυση της UNICEF την ίδια μέρα το 1946. Στα παρακάτω κείμενα θα δείτε την ιστορία της οργάνωσης αλλά και στατιστικά στοιχεία που αφορούν τα παιδιά και είναι αιτία ντροπής και θλίψης και όχι θαυμασμού...

"Η UNICEF είναι μία οργάνωση του ΟΗΕ για τα παιδιά, τιμημένη το 1965 με βραβείο Νόμπελ για την προσφορά της. Ιδρύθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1946 από τη γενική συνέλευση του νεοσύστατου τότε διεθνούς οργανισμού για να βοηθήσει τα παιδιά της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Κίνας μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η ονομασία της προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων United Nations International Children's Emergency Fund (Διεθνές Έκτακτο Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά).
Το 1953 η UNICEF έγινε μόνιμο τμήμα του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, με κεντρικά γραφεία στη Νέα Υόρκη και αποστολή την κάλυψη των μακροπρόθεσμων αναγκών των φτωχών παιδιών και των μητέρων τους στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Το 1954, ο ηθοποιός Ντάνι Κέι ανακηρύσσεται πρώτος πρεσβευτής της UNICEF, με αρμοδιότητα την ευρεία δημοσιοποίηση των αναγκών των παιδιών όλου του κόσμου. Από τότε και μέχρι σήμερα, παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνες, αθλητές και συγγραφείς τάσσονται στην υπηρεσία της UNICEF ως «Πρεσβευτές Καλής Θέλησης» ή «Ειδικοί Εκπρόσωποι» της. Στην Ελλάδα, πρώτος πρεσβευτής καλής θέλησης υπήρξε ο συγγραφέας Αντώνης Σαμαράκης. Πρέσβειρα καλής θέλησης της UNICEF στην Ελλάδα είναι, επίσης, η ακαδημαϊκός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.

Στις 20 Νοεμβρίου 1989 υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ η «Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού», που αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως. Την έχουν επικυρώσει 191 κράτη, εκτός των ΗΠΑ και της Σομαλίας. Τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών στους τομείς της Επιβίωσης, της Ανάπτυξης, της Προστασίας και της Συμμετοχής. Η 20η Νοεμβρίου εορτάζεται κάθε χρόνο ωςΠαγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Έλληνες μαθητές-Ρατσιμός σημειώσατε 1!!




Πάνω από 200 επιλεγμένα έργα μαθητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απ’ όλη την Ελλάδα προκρίθηκαν στον φετινό 17ο μαθητικό διαγωνισμό για τους πρόσφυγες με θέμα: «Ρατσισμός και ξενοφοβία. Επικίνδυνα φαινόμενα για μία χώρα».


Τον διαγωνισμό, που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό συμμετοχών των τελευταίων ετών, με μεγάλη ανταπόκριση μαθητών από την περιφέρεια, διοργάνωσε η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, σε συνεργασία με την Επιτροπή Ευαισθητοποίησης των Νέων.

Σαράντα-τρεις μαθητές και μαθήτριες από διάφορες περιοχές της χώρας διακρίθηκαν για τις εκθέσεις, τις ζωγραφιές, τα άρθρα και τις συνεντεύξεις τους. 

Παράλληλα, συμμετείχαν 39 ασυνόδευτοι ανήλικοι αιτούντες άσυλο που φιλοξενούνται σε κέντρα υποδοχής οι οποίοι αφηγήθηκαν την προσωπική τους ιστορία μέσα από εκθέσεις, ζωγραφιές, αφίσες και χειροτεχνίες.

Οι διακριθέντες μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και οι ασυνόδευτοι ανήλικοι πρόσφυγες θα βραβευθούν σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο του 2012 με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων.

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Το bullying δεν είναι παιχνίδι....

Στο παρακάτω βίντεο ένα παιδί 13 χρονών καταθέτει την προσωπική του εμπειρία απο τον σχολικό εκφοβισμό που δέχεται καθημερινά τα τελευταία 7 χρονια.
 Δεν μιλάει...αλλά  κάθε λέξη στις κάρτες του είναι χαστούκι, κάθε έκφραση στο πρόσωπο του γροθιά στο στομάχι.
Μέχρι τη μέση του βίντεο θα έχετε διπλωθεί στα δύο απο τον πόνο...
Θα νιώσετε οτι ο Τζόνας έχει ανάγκη την προστασία σας. Δεν ισχύει. "Δεν θα πάω πουθενά γιατί είμαι πιο ΔΥΝΑΤΟΣ απο το να το κάνω και έχω ένα εκατομμύριο λόγους να μείνω εδω'!!!


Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

GET CLOSER !!!

Πολύ δυνατό το μήνυμα για την αποδοχή της διαφορετικότητας - πείραμα της οργάνωσης «Pro Infirmis» της Ελβετίας, η οποία ασχολείται με άτομα με ειδικές ανάγκες…

«Χρειάζεται να μεταμφιεστούμε για να έρθουμε πιο κοντά;»


ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ...


Η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη παγκοσμίως στα άτομα με αναπηρία. Η 3η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε από το 1992, όταν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το πρόγραμμα δράσης για τα άτομα με Ειδικές Ανάγκες.  Η  πρωτοβουλία του ΟΗΕ είχε ως σκοπό όχι μόνο την υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία, αλλά και την ενημέρωση και αφύπνιση της κοινωνίας μας.

Με αγαλλίαση αναφέρουμε ότι πολλές πόλεις της Ελλάδος παρά τις οικονομικές δυσκολίες δε λησμόνησαν το ανθρώπινο πρόσωπό τους και  με αφορμή την παγκόσμια μέρα των ατόμων με αναπηρία διοργάνωσαν εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης.  Παραδειγματικά θα σημειώσουμε την «έκθεση κοινωνικής αφίσας» που διοργανώνεται 2-4 Δεκεμβρίου, στο Δήμο Ηρακλείου Αττικής, όπου ο σκοπεύει «στην ενίσχυση του φιλανθρωπικού μη κερδοσκοπικού σωματείου, για παιδιά με νοητική στέρηση “ΑΛΚΥΟΝΗ”, την διάδοση του εθελοντισμού, της κοινωνικής ευαισθητοποίησης και την επεξήγηση της δύναμης του μέσου της αφίσας, στο να περνάει μηνύματα για κοινωνικούς σκοπούς».

Για μια στιγμή...



Θέλω για μια στιγμή όλοι να σταθούμε, να πάρουμε μία ανάσα και να κάνουμε τα παρακάτω: να κλείσουμε τα μάτια μας και να προσπαθήσουμε να κινηθούμε και στο σπίτι μας. Να κλείσουμε τ αυτιά μας και να βρεθούμε σε μια συζήτηση. Να ακινητοποιηθούμε σε ένα αναπηρικό καροτσάκι και να προσπαθήσουμε να εισέλθουμε σε ένα κτήριο. Να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε κάτι που ακούμε για πρώτη φορά και δεν έχουμε καμία σχέση μαζί του. Να επιτρέψουμε σε κάποιον να διαλύσει τον κόσμο που έχουμε δομήσει αλλάζοντας τις συνήθειές μας.

Ίσως τότε καταλάβουμε πως νιώθει ένας τυφλός, ένας κωφός, ένας άνθρωπος με κινητικές αναπηρίες, με νοητική υστέρηση και με αυτισμό.

Η αναπηρία δεν είναι τόσο μακριά από εμάς. Ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να την συναντήσουμε στο διπλανό μας, στην οικογένειά μας, στον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν χρήζει οίκτου και συμπόνιας αλλά κατανόησης και ανάλογης αντιμετώπισης.

Σε ένα κόσμο που επιδιώκει μανιωδώς την ομοιομορφία ας αναλογιστούμε για μία στιγμή την αξία και τη σπουδαιότητα της διαφορετικότητας και ας την αγκαλιάσουμε. 
Έχουμε πολλά να μάθουμε από αυτή!

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Μιλώντας στα παιδιά...

Όταν μιλάμε στα παιδιά ως ενήλικες είτε είμαστε γονείς, συγγενείς, φίλοι ή εκπαιδευτικοί έχουμε στο μυαλό μας ότι πρέπει να τα νουθετήσουμε, να τους επισημάνουμε τα λάθη τους, να τους μιλήσουμε για τις δυσκολίες της ζωής.

Ξεχνάμε όμως -γιατί και εμείς δεν μπορούμε να το θυμηθούμε- ότι τα μεγαλύτερα μαθήματα είναι η αυτοεκτίμηση και η άνευ όρων αγάπη. Ο καλύτερος τρόπος να διδάξουμε είναι η χαρά, το παιχνίδι και πάνω απ όλα η αποδοχή, η άκριτη αποδοχή...


Το παρακάτω βίντεο αποδίδει με έναν εξαιρετικό τρόπο ,μέσα σε 6 λεπτά, δέκα πράγματα που θα μεταμορφώσουν το παιδί που έχετε, που διδάσκετε, που αγαπάτε αλλά και το παιδί που κρύβετε μέσα σας σε φως!


Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ


«Το χαμόγελο ενός παιδιού ζωντανεύει ένα όμορφο κόσμο»

22 χρόνια έχουν συμπληρωθεί από την υιοθέτηση της  «Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού» από τον ΟΗΕ, με συνέπεια να καθιερωθεί η 20η Νοεμβρίου ως η «Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού».
Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ είχε συστήσει από το 1959 σε όλες τις χώρες να καθιερώσουν μια παγκόσμια μέρα για την προώθηση της αδερφοσύνης και της κατανόησης  μεταξύ των παιδιών αλλά και της ευημερίας τους.  Τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών σε τέσσερις τομείς: επιβίωσης, ανάπτυξης, προστασίας, συμμετοχής.

Γενικά, θα τονίζαμε ότι με τη σύμβαση των δικαιωμάτων του παιδιού επικυρώθηκε το γεγονός ότι τα παιδιά αναγνωρίζονται πλέον ως ξεχωριστές οντότητες  σε όλο τον κόσμο.

Ο συνήγορος του πολίτη, που έχει ως αποστολή του να υπερασπίζει τα δικαιώματα των ανηλίκων, δηλαδή όλων των αγοριών και κοριτσιών έως 18 χρονών, στην κατατοπιστική και ευχάριστη ιστοσελίδα της παρέχει ολόκληρη τη σύμβαση των δικαιωμάτων των παιδιών, καθώς και ένα φυλλάδιο που εξηγεί με απλά λόγια τα δικαιώματα. Θα λέγαμε ότι το φυλλάδιο αυτό είναι αρκούντως  κατάλληλο  για δραστηριότητες στο σχολείο , για αυτό το λόγο σας παραθέτουμε το σύνδεσμο και ελπίζουμε να σας φανεί ιδιαιτέρως χρήσιμο: http://www.0-18.gr/downloads/entipo_simbasi_ex.pdf

Τέλος, με αφορμή αυτή τη μέρα, το αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε το επεισόδιο της σειράς «Πλανήτης Γης SOS» , με τίτλο «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ», το οποίο αναφέρεται στα φτωχά  παιδιά του αναπτυσσόμενου κόσμου και παράλληλα παρουσιάζει τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά ανά τον κόσμο, όπως πείνα, επιδημικές ασθένειες, απουσία περίθαλψης, στερήσεις, έλλειψη πόσιμου νερού. 
Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ  είναι συγκλονιστικό και αξίζει, κατά την άποψη μου, να αφιερώσετε λίγο από το χρόνο σας για να το παρακολουθήσετε: http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=52737&tsz=0&autostart=0
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...