Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Τι είναι Επιληψία;


ΕΠΙΛΗΨΙΑ (Epilepsy)
Η επιληψία είναι αποτέλεσμα χημικής ή δομικής διαταραχής στον εγκέφαλο. Τα κύτταρα του εγκεφάλου, οι νευρώνες, επικοινωνούν μεταξύ τους με ηλεκτρικά σήματα. Όταν αυτή η ηλεκτρική δραστηριότητα φτάνει σε πολύ μεγάλη ένταση τότε το άτομο παθαίνει επιληπτική κρίση. Οι κρίσεις αυτές είναι μια προσωρινή κατάσταση. Τέτοιες κρίσεις μπορούν εν δυνάμει να συμβούν στον οποιοδήποτε. Οι περισσότεροι από εμάς όμως είμαστε ανθεκτικοί και δεν τις εκδηλώνουμε. Όταν όμως το άτομο έχει μικρή αντίσταση και οι κρίσεις είναι επαναλαμβανόμενες τότε λέμε ότι το άτομο έχει επιληψία.
Υπάρχουν 20 υποκατηγορίες επιληψίας αλλά όλες μπορούν να ενταχθούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες: στις γενικευμένες κρίσεις, στις οποίες συμμετέχει όλος ο εγκέφαλος κ στις μερικές ή εστιακές κρίσεις όπου εμπλέκεται ένα μέρος του εγκεφάλου. 

Οι Γενικευμένες Κρίσεις περιλαμβάνουν:
  • Τονικοκλονικές Κρίσεις ή Κρίσεις Μείζονος Επιληψίας (grand mal)
Αυτές είναι το είδος των κρίσεων που οι περισσότεροι θεωρούν ως επιληψία. Συνίστανται σε μία σειρά σπασμών, όπου το σώμα του ατόμου γίνεται άκαμπτο και στη συνέχεια ακολουθούν τινάγματα των άκρων. Γενικά, οι κρίσεις αυτές διαρκούν δύο ή τρία λεπτά, στη διάρκεια των οποίων το άτομο χάνει τις αισθήσεις του. Στη συνέχεια, τα τινάγματα λιγοστεύουν και το άτομο ξαναβρίσκει τις αισθήσεις του, αν και μπορεί να είναι σε σύγχυση ή να νιώθει κουρασμένο και για αρκετή ώρα μετά.
  • Αφαιρέσεις ή ελάσσων επιληψία (petit mal)
Αυτό το είδος επιληψίας είναι σπάνιο στους ενήλικες. Στην περίπτωση αυτή, το άτομο έχει "διαλείψεις" συνείδησης που συνήθως συνοδεύονται από αφηρημένο κενό βλέμμα και στροφή των βολβών του ματιού. Αυτές οι κρίσεις διαρκούν λίγα μόνο δευτερόλεπτα.

          Οι εστιακές κρίσεις περιλαμβάνουν:
  • Σύνθετες Εστιακές Κρίσεις (Ψυχοκινητικός ή Κροταφικός Λοβός)
Αυτές προκαλούνται από μια ηλεκτρική διαταραχή σε ένα μόνο μέρος του εγκεφάλου. Το τμήμα του εγκεφάλου που προσβάλλεται, καθορίζει τις επιπτώσεις στη συμπεριφορά του ατόμου. Οι συγκεκριμένες κρίσεις μπορούν να διαρκέσουν δύο έως πέντε λεπτά και χαρακτηρίζονται από ανάρμοστη ή απρόσφορη συμπεριφορά, ενώ συχνά συνοδεύονται και από προσωρινή απώλεια μνήμης. Δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο ένα άτομο να παρουσιάζει περισσότερες από μία μορφές κρίσεων. http://www.specialeducation.gr/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=45&mode=thread&order=0&thold=0
Η επιληψία δεν κληρονομείται.
Μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε περιγεννετικά ή μεταγεννετικά.
Πιθανές αιτίες είναι προβλήματα στη γέννα, μετέπειτα τραυματισμοί στο κεφάλι, δηλητηριάσεις, εγκεφαλικοί όγκοι, φλεγμονές κ αγγειακά επεισόδια. Υπάρχουν όμως κ περιπτώσεις όπου οι αιτίες παραμένουν άγνωστες. Υπολογίζεται ότι η επιληψία έχει συχνότητα εμφάνισης 1%. Παγκόσμια νοσούν 50εκατομύρια άνθρωποι.
Περισσότερο από το 80% των επιληπτικών μπορούν να επιτύχουν πλήρη ή μερικό έλεγχο των κρίσεων με φάρμακα, εφ' όσον γίνει σωστή διάγνωση. Επίσης, αν η επιληψία εμφανισθεί στην ενηλικίωση, συχνά είναι σημάδι κάποιας άλλης λανθάνουσας ασθένειας, η οποία μπορεί επίσης να θεραπευθεί.
Κάτι που κανείς θα πρέπει να λάβει υπ' όψιν του είναι ότι ο γιατρός είναι απίθανο να είναι μάρτυρας σε μία τέτοια κρίση. Μπορεί να βοηθηθεί λοιπόν πάρα πολύ αν του περιγραφεί επακριβώς η κρίση και τα χαρακτηριστικά της από κάποιον που ήταν παρών όταν συνέβη.http://www.specialeducation.gr/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=45&mode=thread&order=0&thold=0

 Για να διαγνωστεί η επιληψία χρειάζεται ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και αξονική τομογραφία. Η αντιεπιληπτική αγωγή έχει ως στόχο να σταματήσει ή να ελαχιστοποιήσει τις κρίσεις με όσο το δυνατόν λιγότερες  ανεπιθύμητες ενέργειές. Ιδιαίτερος λόγος γίνεται και για την κετογενική δίαιτα.

Από τη στιγμή που η επιληψία ελεγχθεί η ζωή του ασθενούς δεν επηρεάζεται σημαντικά. Μπορεί να συνεχίσει να αθλείται και να ζει κανονικά. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην χρήση βαρέων μηχανημάτων, στην κατανάλωση αλκοόλ και στον ύπνο.
 Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η επιληψία δεν είναι κληρονομική. Ένας επιληπτικός γονέας μπορεί να φέρει στον κόσμο ένα υγιές παιδί. Σε περίπτωση εγκυμοσύνης ο πάσχων γονέας πρέπει να συνεννοηθεί με τον θεράποντα γιατρό του για αναπροσαρμογή της φαρμακευτικής αγωγής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...